Cause you

posted on 10 Aug 2013 20:46 by ryo7star in SF
 
Title : Cause You
Paring : Won x Kyu 
Talk : ฟิควันช็อท สั้นๆ ฉลองวันเกิดตัวเอง ๕๕๕๕๕๕๕๕ 11 สิงหาคม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ว่ากันว่า....ลางสังหรณ์ของคนมีความรักมักจะแม่น
 
 
 
ยิ่งเป็นคนที่แอบรักข้างเดียวด้วยแล้วล่ะก็
 
 
 
 
มันจะยิ่งโครตแม่น เวลาเห็นคนที่เราชอบ....ไปเดินกับคนอื่น
 
 
 
 
ยิ่งเป็นวันที่แสนจะร้อน...ก่อนฝนจะเทลงมาราวกับฟ้าแกล้ง
 
 
 
 
 
ผมเปียกมะล่อกมะแล่กไปทั้งตัว แม้จะคอยเดินหลบฝนอยู่บนทางฟุตบาท แต่เพราะไม่มีร่มทำให้เมื่อเดินข้ามถนนทีไรจะต้องเปียก เดินมะรุ่มมะร่ามสะพายเป้ใบย่อมเดินตามไป ตาก็คอยมองจ้องไปยังคนสองคนที่เดินนำหน้า มือใหญ่ถือร่มกางคลุมคนสองคน ร่มสีฟ้าลายทางสลับสีเหลืองอันไม่ใหญ่มาก 
 
ได้แต่กัดฟันมองด้วยความปวดร้าว ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเขาเองยังเป็นคนชวนคนถือร่มให้ออกมาช่วยเลือกของฝันวันเกิดพี่สาว แต่ฝ่ายนั้นบอกว่าไม่ว่าง แต่แล้วนี่อะไร ทำไมถึงมาเดินกับผู้หญิงได้
 
 
ไม่เข้าใจ!! เธอสำคัญมากนักรึไง...ก็แค่แฟนเก่า
 
 
อยากจะโวยวายไปแต่ว่า เขาเองก็แค่เพื่อน จะเอาสิทธิ์ที่ไหนไปพูด
 
แล้วทำไมมีนัดกับแฟนเก่าแล้วทำไมไม่บอก
 
รึว่าจะมีอะไรสำคัญมากกว่านั้น....
 
 
 
 
 
เค้าว่ากันว่าลางสังหรณ์ของคนเราจะแม่น...ยิ่งเรื่องความรัก
 
 
อย่านะ....ไม่เอานะ
 
 
 
ไม่อยากจะเดินตามดูสองคนนั้นแล้ว แต่เท้ามันเดินไปเอง ยิ่งเห็นยิ่งชอกช้ำ เจ็บปวดหัวใจเวลาเห็นเขายิ้มให้กัน ต้องมาคิดคำปลอบใจตัวเองว่าไม่หรอกน่า....มันไม่ใช่ ก็แค่เพื่อนกัน
 
 
ซีวอน....ถ้าตอนนี้นายยังว่าง ถ้าตอนนี้....นายไม่มีใคร
 
อยากให้เป็นฉันที่อยู่เคียงข้างนาย....ให้เป็นฉันคนนี้ได้ไหม
 
 
เพราะฉันมีแต่นายคนเดียวเลยนะ
 
 
 
ผมยืนหลบฝนอยู่หน้าร้านตุ๊กตาหมีตัวน้อย หยุดมองคนสองคนยืนเลือกโปสการ์ดอยู่ไม่ห่างกี่ช่วงตึก ระยะห่างมันไม่มาก ทำเอาความอิจฉาที่มีมันทวีคูณขึ้นทุกที
 
ผมอยากจะเข้าไปขวางเสียตอนนี้เลย แต่ก็กลัวซีวอนจะโกรธ...ไหนจะแอบเดินตามมา ไหนจะเข้าไปวุ่นวาย ไม่ว่าเรื่องไหน เขาก็ดูไม่ดีเอาเสียเลย
 
แล้วจะต้องทำยังไงดี...ทำยังไง
 
 
รู้สึกอยากจะร้องไห้...ยิ่งมองยิ่งปวดร้าว 
 
แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเอง
 
 
 
"คยู..." 
 
 
เสียงเขาที่เรียกผมที่ยืนอยู่ตรงหน้า มือดึงชายเสื้อเขาอยู่ปล่อยลง แล้วใช้มันยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเอง 
 
ร้องไห้ออกมายังกับคนบ้า...ยิ่งสภาพตัวเปียกโทรมจนดูไม่ได้นี่อีก
 
 
"เป็นอะไรรึเปล่า" ซีวอนเอามือมาจับที่แก้ม นิ้วปาดน้ำตาที่ไหลลงมาเปียกแก้มให้
 
ฝ่ายผู้หญิงยืนมองด้วยความงุนงง จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าควรทำอย่างไร
 
 
 
 
 
มาถึงขั้นนี้แล้ว.....
 
 
 
 
 
ผมขยับตัวเข้าไปใกล้ซีวอน เขย่งตัวเข้าไปหา ยกมือป้องปากตัวเองกับหูซีวอน พร้อมกับกระซิบ....เบาๆ 
 
 
 
 
 
แค่เพียงไม่กี่คำ....
 
แต่ทุกคำบอกความหมาย....
 
 
 
 
 
ผมเอามือลง ตามองไปยังแฟนซีวอนที่ยังคงยืนนิ่ง ในมือถือโปสการ์ดที่กำลังเลือก ตามองมาที่ผมอย่างคับข้องใจ...ผมหลบสายตาจากเธอ 
 
 
 
 
 
ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรไหมที่พูดออกไปตอนนี้
 
แต่ทุกคราวที่เห็นสายตาของเธอที่มองซีวอน...มันเหมือนจะคอยเตือนให้รู้สึกตัวว่า...จะต้องเจ็บ ถ้าหากปล่อยไป...ผมเองจะต้องเสียใจ
 
 
 
ส่วนซีวอนก็ทำตาโตกับสิ่งที่ได้ฟัง....ตามองผมเหมือนกับตกใจที่ได้รู้
 
 
แล้วซีวอนก็ยิ้ม...ยิ้มออกมา ยิ้มให้ผมด้วยตาเป็นประกาย
 
 
 
ซีวอนคืนร่มให้เธอไป หันกลับไปบอกลานิดหน่อยก่อนจะมาจูงมือผมวิ่งตากฝนกลับไปตามทางเก่า 
 
 
"ไหนว่าจะซื้อของขวัญไง" ซีวอนถาม
 
"เอ่อ...นั่นดิ" ผมอึกอัก ลืมเรื่องของขวัญไปแล้วล่ะตอนนี้ หน้าเหวอ ทำตัวไม่ถูก มือก็ถูกจับอยู่ รู้สึกเขิน...แปลกๆ เหมือนซีวอนจะรู้ ยิ่งจับมือผมแน่นขึ้นอีก..พอผมทำท่าจะดึงมือออกก็จับไม่ยอมปล่อย
 
"งั้นกลับบ้านกัน เดี๋ยวฉันไปส่ง" ซีวอนบอก เดินนำไปอย่างไปกลัวเปียก มือที่จับยังคงไม่ปล่อย 
 
 
 
หน้าร้อนผ่าว...ใจหวิวๆ...มันตื่นเต้น...มันตื้อตันไปหมด
 
 
 
"ที่บอกว่าชอบฉัน...พูดจริงใช่ไหม" ซีวอนถามมาแล้ว 
 
 
 
ก็ใช่น่ะสิ!
 
 
 
"ถ้าไม่ตอบจะถือว่าใช่ละกันนะ" ซีวอนหันมายิ้มกระชากหัวใจ ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้ม...
 
 
 
 
จะพูดอะไรก็พูดไปเหอะ...เรื่องแบบนี้ พูดครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
 
 
 
 
 
 
....ฉันชอบนายนะซีวอน....
 
....เป็นแฟนกันนะ...........
 
 
 
 
 
 
 
 
ลางสังหรณ์....คราวนี้ขอให้มันเป็นแบบที่คิดด้วยเถอะ
 
 
 
 
 
 
 
End
 
 
 
จบแล้ว....สั้นจิ้ดนึง....
 
พล็อตมาสั้นๆ พอได้ใจความ
 
Happy birthday to me!
 
เอาไว้เดี๋ยวแต่งเรื่องยาวให้อ่าน ไม่สิ ต้องบอกว่าเดี๋ยวเอามาลงให้อ่าน 
 
เพราะพิมพ์อยู่...
 
^^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

edit @ 10 Aug 2013 22:22:51 by TKRainbow

Comment

Comment:

Tweet