SLEEPLESS OVER THE RAINBOW..

วันนี้อ่านฟิคของน้องโลลิป๊อบเกิลล์เสร็จ คิดอะไรได้ข้อหนึ่งเลยทีเดียว ฮ่าๆ

ฟิคชั่นไม่ใช่แค่สะท้อนนิสัยคนเขียนอย่างเดียว แต่มันน่ะ สะท้อนสายตา ที่ไรเตอร์มองตัวละครตัวนั้นของเราด้วยแหละนะ  ช่างเช่นว่า น้องโลลี่ป๊อบมองมินโฮ ยังไง รู้สึกยังไงกับมินโฮ ...มันอ่านได้จากฟิคแทบทุกเรื่อง(ที่ได้อ่าน)ของน้องเลยอ่ะ

karake หล่อนก็เช่นกัน เธอมองคีย์ยังไง เธอก็จะสื่ออกมาแบบนั้นแหละ เธอรู้สึกกับน้องยังไง ฟิคเธอที่เขียนถึงน้องก็จะเป็นแบบนั้น 

แต่ช่วงหลังคงต้องบอกว่าเธอรู้สึกยังไงกับมินโฮสินะ 555555555+

เพราะเธอเทใจให้มินโฮหมดแล้ว  เทใจให้ไม่พอ แบ่งความหล่อมาให้รุ้งหวั่นไหวด้วย เลววววววววว หลงน้องมากๆ เดี๋ยวโรคคลั่งกำเริบ 

TAEMIN ฟิคที่เขียนถึงน้อง แทบทุกเรื่อง สื่อความรู้สึกของรุ้งที่มีต่อน้อง ออกมาได้หมดเลย...น้องที่สดใส น้องที่ร่างเริง แล้วก็มีบางมุมที่อาจจะ แอบคิดอะไรเงียบๆ คนเดียว เอาแต่ใจหน่อยๆ ตามประสาเด็กๆ แต่กับพี่ๆ น่ะน่ารัก อะไรแบบนี้...(แล้วก็คิดบุคคลิกน้องในแง่ตรงข้ามออกมา)

การเขียนฟิค...มันก็คือการถ่ายทอดความรู้สึกรัก รุ้งจะพูดแบบนี้ได้ไหม?

(karake เหมือนเธอจะเคยบอกอะไรชั้นนะ..หรือเธอเคยอัพเรื่องนี้เปล่า?)

kyuhyun... รุ้งคิดกับโจไงนะ.....เยอะแยะมากมายจนพูดไม่หมดเลยสินะเนี่ย  (เพราะฟิคมันมีหลายเรื่องเกิน -*- )  คิดแล้วคิดอีกมันไม่หมด - -

.

.

.

อยู่กับคนบ้ามินโฮ...ชั้นก็จะบ้าตามไปด้วย โอ๊ย!~นังผู้หญิงใจง่าย

อยู่กับคนบ้าโจ...ก็ทีนึงแล้ว....โห  นี่ชั้นจะไม่เล่นตัวกับน้องๆ พี่ๆ หน่อยหรือ

(บรื๋อ!!!!)อยากไปเล่นหิมะ~~~~