SLEEPLESS OVER THE RAINBOW..

ได้รับของแล้วนะคะ

สารภาพเลยว่า นานจนลืมว่าสั่งเรื่องนี้ไปแล้ว - -"

กลับมาบ้านเห็นของยังนึกว่า อะไรวะ? -*-

เด๋วขออ่านแล้วจะมาคอมเม้นท์หนังสือนะคะ

ลป. ที่คั่นน่ารักดีจ้า

อ่อ พอดีว่าได้แล้วแต่เพิ่งจัดการเรื่องแพ็คของเสร็จ
เลยส่งช้านิดนึงจ้า มีงานอีก

นี่คือดวง

ชอบของแถมมาก ภาพสวย
โดยเฉพาะ ตอน scool boy แว่นคยูน่ารักมว๊ากกกก

ยังอ่านไม่จบ ไม่เม้นเนื้อหานะ

แต่อ่าน โรครัก กับแว่นคยูจบแล้ว

รูปเล่ม เล็กเหมาะมือดี
ปก สวยงามสบายตา
ฟ้อนต์ เล็กไปหน่อย แต่เพื่อความแน่นของฟิค
ตัวเล็ก เนื้อเรื่องก็เลยอัดได้เย๊อะ
อันนี้ปลื้มอยู่
แว่นคยูมีตั้ง 10 ตอน ได้ข่าวว่าเป็น short fic มิใช่หรือ

ตัวเล็กใส่แว่นอ่านได้ไม่เดือดร้อนจ้ะ


ถ้ามีเล่มต่อไป ตัวเล็กแบบเดิม เนื้อหาแน่นเท่าเดิม ราคาประมาณเดิม ก็โอเคจ้ะ


ถ้ามี

สวัสดี ครับ นักอ่าน ถ้าอยากอ่าน เรื่อง เลียดก๊ก ว่าเป็นอย่างไร จะเหมือน สามก๊ด หรือไม่ หาอ่านได้ที่
http://www.oknation.net/blog/write
นะจะ
อ.อัครเมธี

มาคอมเม้นท์ครึ่งแรก ของน้องรุ้งก่อนค่ะ (อ่านยังไม่จบ)

หน้าปก ตอนแรกเห็น ตย แล้วแอบคิดว่ามันดูจืดๆ ไปหน่อยนะ
แต่พอได้ของจริงในมือเนี่ย เอ้ยสวยกว่าที่คิดไว้นะเนี่ย
แบบว่าดู เรียบๆ แต่น่ารักอ่ะ ชอบมากๆ เลย
ชอบกระดาษปกด้วย แต่ถ้าเป็นสีอื่นคงเป็นรอยนิ้วน่าดู
(เลยเอาไปห่อปกเรียบร้อย อิอิ เด๋วไม่แจ่ม)

ที่คั่นกับโปสการ์ดน่ารักมากค่ะ แต่เสียดายรูปมันไม่ค่อยสดอ่ะ
ถ้าสีสดน่าจะสวยกว่านี้นะคะ แล้วกระดาษที่อัดออกมาน่าจะด้านๆ หน่อยเนอะ
เพราะออกมาแบบนี้จับทีเป็นรอยนิ้วเสียดายอ่ะ มันสวยมาก

รูปเล่มตอนแรกก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจัดฟร้อนท์ออกมาเป็นพรืดเลย
แต่พอมาอ่านทอร์คด้านหลังแล้ว แบบ อ้อ อย่างงี้นี่เอง
แอบดีใจอ่ะ ที่ไม่เอาเปรียบคนอ่าน รู้สึกดีมากๆ เลย
ทำให้รู้สึกว่าเล่มนี้ซื้อแล้วคุ้มจริงๆ ค่ะ เพราะอัดแน่นมากมาย
ส่วนฟร้อนท์เล็กไปไหม ไม่ค่ะ แต่บรรทัดที่เว้นวรรคมันติดๆ ไปหน่อยเนอะ
แต่เข้าใจว่าอัดแน่นไปด้วยคุณภาพจริงๆ อันนี้หยวนๆ ให้ อิอิ

ส่วนเนื้อหาฟิค เม้นท์เรื่องแรกก่อนค่ะ Me and me and me

ชอบเรื่องนี้อ่ะ แบบว่า อ่านจบแล้ว อ้าวหมดแล้วเหรอ
เหมือนเรื่องมันยังไปได้อีกเรื่อยๆ นะ ความสัมพันธ์มันน่ารักมากเลย
ชอบเวลาตอนที่คยูเวิ่นๆ หน่อยอ่ะ แต่จริงๆ แล้วคนที่เวิ่นน่าจะเป็นซีวอนนะ
เสียดายเรื่องนี้เขียนในมุมของคยูอ่ะ สังเกตุฟิดเล่มนี้จะเขียนในมุมของคยูทั้งนั้นเลย
ที่จริงก็แอบอยากรู้ความคิดเวิ่นๆ ของซีวอนเหมือนกันบางที ฮ่าๆ
แต่แบบ ตอนตู้โทรศัพท์นี่มันสุดๆ อ่ะ ชอบจริงๆ (ทำเอานึกถึงตอน 12+ เต้ย)
อยากอ่านต่อนะ เรื่องนี้ น่าจะยาวกว่านี้ ฮ่าๆ

ส่วนเรื่อง Let's not เคยคอมเเม้นท์ไปในบอร์ดมืิดแล้วค่ะ

เรื่องสุดท้ายของน้องรุ้ง LOVE DISEASE

อยากจะบอกเลยว่าซื้อฟิคเล่มนี้เพราะเรื่องนี้เลยล่้ะ
ตอนแรกที่เปิดเรื่องมาเป้นเรื่องที่เหมือนคยูแอบรักซีวอนเนี่ย
ทำเอาแบบ โห น่าสงสารอ่ะ แต่ชอบมากๆ ที่หักมุมออกมาเป็นแบบนี้
แบบอึ้งไปเลยนะตอนอ่าน เอ้ยกรูไม่เคยอ่านแนวนี้มาก่อนอ่ะ
พล็อตชนะเลิศมาก เป็นพระเอกหนังวายเนี่ย เริ่ดอ่ะ
ตอนอ่านในบล็อคว่าชอบแล้ว อยากจะบอกว่ายิ่งสเแเนี่ย
ชอบมาก ถึงมากที่สุด แบบ ชอบจริงๆ อ่านซ้ำไปซ้ำมา
ยิ่งตอนที่ซีวอนอ้อนให้คยูไปอยู่ที่อาพาร์ทเ้มนท์เดียวกันเนี่ย
โหย จากที่คยูเป็นฝ่ายไล่ตาย ก้กลายเป้นซีวอนไล่ตามแล้วสินะ
แต่ขอนิดนึง ตรงสรรพนามเรื่องนี้ เพราะคยูแทนตัวว่าเองว่า "เขา" ใช่มะ แต่ไม่รู้นะ
อ่านไปเรื่องนี้มันผ่านมุมมองของคยูมันน่าจะใช้ "ผม" มากกว่า
อันนี้เราเองก็ไม่รู้เรื่องการเขียนเท่าไหร่อ่ะ เพราะไม่เคยแต่งฟิค ฮ่าๆ
แต่พูดจากความรู้สึกอ่ะนะ เพราะใช้ "เขา" แล้วบางทีอ่านแล้ว "เขา" มันน่าจะหมายถึงซีวอนมากกว่าอ่ะ
เรื่องนี้อยากให้แต่งต่ออีกเหมือนกัน เชียร์สุดใจเลย แบบว่าชอบมาก
ยิ่งตอนที่ซีวอนเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของแล้วเนี่ย
โอ๊ย น่ารักอ่ะ น่ารักไปไหน >_< พาร์ทสุดท้ายมีนิดเดียวเอง อยากอ่านต่องิ๊ดด~

มีไรอีกหว่า ยาวมากๆ เลย จะโดนตบไหมเนี่ย -- --"

อ้อ สุดท้ายจริงๆ สงสัยคำว่า "secound" ที่ใช้ในเล่มอ่ะ
จงใจเขียนแบบนี้หรือเปล่าคะ?
แอบไปเสริชๆ มาด้วย ว่ามันมีการเขียนแบบนี้ หรือไง ฮ่าๆ
หรือว่าพิมพ์ผิด? อยากรู้จริงๆ

เด๋วครึ่งหลังจะตามมาทีหลังนะคะ ขอไปบิ๊วต์ต่อก่อน

รุ้งพิมพ์ผิดเองแหละค่ะ - -;
ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์จ้า