SLEEPLESS OVER THE RAINBOW..

Romantica[t]

Part:A cat (ลูกแมว)

Siwon X KyuHyun


B’coz : ก็ฝนมันตกทั้งวันทั้งคืน ก็ฟิคบอมมินเรื่องนี้มันยั่ว ENDING RAINY SEASON...By parry


ก็โปรเจกต์ฟิคคู่กับป่านมันทำให้ปิ๊งขึ้นมา ป่าน เค้าอยากจะบอกว่า หมี่ X… ที่วางแผนไว้ เค้าขอให้มันเชื่อมกับเรื่องนี้เถอะ สาธุ~ และป่านแต่งเวอร์น้องนะ 55+

สุดท้าย คยูฮยอน...ยั่ว(??)




วันนี้อากาศดีเกินกว่าจะนอนอุดอู้อยู่แต่ในห้อง เมฆขาวปุยลอยนิ่มอยู่เต็มท้องฟ้า ผมเลื่อนบานกระจกกั้นระเบียงบนห้องชุดแสนหรูในคอนโดใจกลางกรุงโซลออก ลมร้อนผัดแผ่วปัดผ่านใบหน้าชอบที่จะรับรู้ถึงอุณภูมิของสถานที่ที่ตัวเอง กำลังอยู่ แหงนหน้ามองท้องฟ้าสีน้ำทะเล สวยกว่าทุกวัน อาจจะเป็นเพราะสายฝนที่เทกระหน่ำมาตลอดคืนมาช่วยชำระล้างมลพิษในเมืองใหญ่ก็ เป็นได้

ร้อน...เหนียวตัวตั้งแต่เมื่อคืน...เพราะมีเซ็กซ์

คยูฮยอนนึกถึงอีกคน..บนเตียง ถ้าเป็นพี่ต้องเลื่อนปิดหน้าต่างเข้าอย่างเร่งด่วนอย่างคนเอาแต่ใจ

'เราก็รู้ พี่ไม่ชอบอากาศร้อนๆ มันทำให้หงุดหงิด'


คยูฮยอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เรียวปากแย้มยิ้มหันไปมองคนที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เสียงครางงึมงำใต้ผ้านวมผืนใหญ่ฟังไม่ได้ศัพท์ หรือคงกำลังฝันอยู่เป็นแน่ ภายใต้ผ้านวมผืนใหญ่มีเพียงแขนขาเหยียดตัวออกมานอกผ้าห่ม คนนอนเล่นนอนซุกตัวหลบแสงเดือนแสงตะวันไม่คิดจะโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม


'แล้วถ้าพี่หงุดหงิดมากๆ พี่ก็จะจับเราปล้ำซะ'


เมื่อคืนฝนตก เขานั่งแนบหน้าลงกับบานกระจกอยู่นาน ชอบทำแบบนี้ไม่ก็เดินออกไปยื่นมืออกไปอังน้ำฝนที่โปรยปรายลงมา ต่างจากพี่ที่เพียงแค่มองแล้วก็เดินมาอุ้มผมไปนอนต่อบนเตียงใหญ่ ผมถูกขังไว้ใต้ร่างพี่อย่างง่ายดาย พี่ดึงมือผมไปโอบรอบคอ จุ๊ปากให้เงียบเมื่อผมอยากจะโวยวายที่พี่มาแย่งเวลาอันแสนสุขของผม

'ฝนตก...อากาศเป็นใจสุดๆ'

พี่เปิดบานกระจกทิ้งไว้ ฝนจะสาดเข้ามาหรือไม่ พี่ก็ไม่สน พี่เอาแต่พร่ำจูบ วอนขอให้ผมครางเสียงหวานให้ฟัง กักขังผมไว้ใต้ร่าง ไม่ยอมให้ไปไหน เอาแต่ใจกับผมจริงๆ


แล้วเช้านี้ พี่ก็เอาแต่หลับ...ไม่ยอมตื่นสักที เวลาหลับก็หลับลึกซะ ผมแกล้งจี้เอวเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น มีสติมารั้งผมไปกอดจูบให้เงียบและเลิกกวนพี่

“เดี๋ยวคืนนี้พี่จะเอาแรงที่ไหนกอดเรา ขอนอนอีกสักสองชั่วโมงนะจ๊ะคนดี”

คยูฮยอนแก้มร้อนผ่าว ขนาดหลับไม่ตื่นดียังไม่วายจะคิดวางแผนล่วงหน้าไปถึงค่ำคืนนี้

“ไม่เอา คืนนี้ผมจะเล่นเกมส์ พี่ห้ามกวน”

พี่ไม่เถียงผมกลับเพราะยังคงมีสมาธิอยู่กับการหลับอย่างเต็มที่ ภายใต้ผ้าห่มที่ผมเอามือจี้เอวผ่านผ้าห่มนั้น ไม่มีเสื้อผ้าติดตัวเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ก็คงจะตื่นขึ้นมาใส่หรอกเนอะ!


ฟองหนานุ่มเต็มอ่างน้ำหรูหรา ผมแทบจะเทกลิ่นหอมหวลที่ตั้งเรียงรายลงอ่างให้หมดทุกขวด ยังสำนึกได้ว่าไม่อยากเหม็นหอมตาย เลยใช้แค่พอประมาณ นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเพราะติดนิสัยนั่งแช่เล่นฟองจนชิน หิวน้ำก็มีช่องเย็นที่เก็บแอลกอฮอลล์ไว้สักลังใหญ่ๆ คยูฮยอนลุกขึ้นจากน้ำพร้อมฟองเต็มตัว เปิดตู้เย็นหยิบไวน์เย็นเจี๊ยบออกมา รินน้ำใส่แก้วเดินกลับมานอนอืดอยู่ริมอ่าง อารมณ์เคลิ้มๆ อยากดื่ม ไม่ดื่มมาก ไม่อยากคอพับอ่อนคาอ่าง

‘แช่น้ำนานๆ ไม่ดีนะ......เดี๋ยวเซกซ์เสื่อม’

นี่แหละ อ่างสุดหรูหราถึงเป็นที่ประจำของผมไม่ใช่ของพี่ คยูฮยอนเชิดหน้าใส่พ่อคนทันสมัยคอยหาข้อมูลอัพเดทข่าวสารอยู่ตลอดเวลา ก่อนจะเปิดน้ำอุ่นจนเต็มแล้วก็นอนแช่อยู่นาน ผมเลื่อนขาข้างหนึ่งขึ้นมาเกี่ยวพาดขอบอ่างไว้ มีเรอะคุณพี่จะเดินออกไปจากห้องน้ำเฉยๆ โดยไม่ทำอะไร

‘ไหนว่ากลัวเซ็กซ์เสื่อม’

ริมฝีปากแย้มยิ้มจนเห็นรอยบุ๋มที่แก้ม พี่นั่งลงข้างอ่าง ถอดเสื้อตัวเองออกตามด้วยกางเกงยีนส์ออกไปให้พ้นตัว ส่วนชุดชั้นใน...

‘เดี๋ยวโป๊...ต้องถอดในอ่างน้ำ’

ผมทุบกำปั้นลงท่อนแขนที่เลื่อนขึ้นมาวางไว้บนต้นขา มือใหญ่แตะบนส่วนอ่อนไหวอย่างเบามือ พี่ถนอมดูแลร่างกายผมเป็นอย่างดี ไม่เคยรุนแรง เอาอกเอาใจให้ตามใจผมต้องการ เหตุผล...ก็

'อีกหลายปีเลยกว่าจะถึงวัยทอง เดี๋ยวจะทนแรงพี่ไม่ไหว ตายคาอ้อมอกเสียก่อน’

ผมทุบลงแผ่นหลังคนปากมากไปหลายที พี่ยังคงยิ้มยั่ว เจ็บเป็นกับคนอื่นซะที่ไหน...กว่าจะถึงวัยทอง ผมจะได้ตายคาอ้อมอกจริงๆ ล่ะมั้ง

‘ถ้าเล่นจันทร์ พุธ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์แบบนี้ ไม่นับรวมวันหยุดระทึกโลกอีกหลายวัน ผมว่านะ ต่อให้แช่น้ำข้ามวัน เซ็กซ์ก็ไม่มีทางเสื่อมหรอก! ฝึกจนชำนาญขนาดนี้น่ะ’

พี่จูบผมทันทีที่ผมพูดจนพอใจ ลมหายใจถูกขโมยไปอย่างรวดเร็ว จูบร้อนไม่ให้ตั้งตัวพะเน้าพะนอ เว้าวอน เรียกร้อง ลมหายใจจะขาดรอนๆ...เร่าร้อน บังคับให้ใจอ่อนยวบ ลิ้นเกี่ยวกระหวัดตอบรับอย่างโดยดี

เมื่อพี่ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ผมกลับไม่ยอมโผเข้ารั้งพี่ไว้ด้วยลิ้นเปียกแฉะ เหงื่อเม็ดเล็กผุดพราย ริมฝีปากที่มีไรหนวดของพี่ผ่านผิวแก้มไปมาอยู่นานก่อนจะซุกไซร้ลงต่ำไปที่ ซอกคอ...แผ่นอก…




คยูฮยอนลืมตาโพลง มือไม้ที่กำลังวางอยู่บนต้นคอนั้นหยุดนิ่ง เมื่อกี้เผลอหลับตาพริ้ม จินตนาการถึง...ฝันหวานของผมกับพี่ คยูฮยอนสะบัดลมหายใจออก ลุกขึ้นจากอ่างน้ำ ไม่ได้ขาดถึงต้องมานอนช่วยตัวเองแบบนี้ คนในห้องปรนเปรอผมมากเกินไปด้วยซ้ำ ผมยังมานั่งฝันหวานถึงพี่อีก


หรือว่าที่พี่ให้ มันยังไม่พอนะ...




คยูฮยอนหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบตัว ปิดบังตั้งแต่ช่วงบนยันช่วงล่าง ก่อนจะไปยืนหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ มองเงาตัวเองที่ยืนชุ่มน้ำหน้ากระจก คยูฮยอนรี่ตามองร่องรอยบนซอกคอประปรายไปทั่ว รอยหายไปใต้ร่มผ้าที่พันปิดหน้าอก คยูฮยอนเบะปาก แกะผ้าให้ต่ำเหลือแค่ช่วงเอว ตามประสาที่ผู้ชายทั่วไปเขาทำกัน เมื่อก่อนเขาก็พันผ้าออกจากห้องน้ำแค่นี้

แล้วพี่มาทำให้ผมเพี้ยน ทำผมแปลกไปจากเดิมมาก

เพราะสายตาพี่โลมเลียเปิดเผย ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเผลอ...มาหาพี่ที่ห้องในสภาพเปียกมะล่อกมะแลก

‘ลูกแมวตากฝน...แล้วป่วยไหมเอ่ย’

พี่หัวเราะเต็มเสียงเมื่อรั้งเอวผมแล้วโยนเข้าไปในห้องน้ำ พอออกมาก็ถูกจับไปนั่งแช่อยู่หน้าโซฟาตัวใหญ่ พร้อมกับเอาไดรฟ์เป่าผมมาเป่าให้



ตอนแรกก็ร้อน...ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ความร้อนแบบแผดเผาทุกผิวเนื้อ แน่ใจเหรอว่าจะทน..แบบนี้ไหว

ตอนแรกก็ระวัง...ยังไม่สนิทกันเท่าไหร่ พี่รหัสกับน้องรหัส ต้องสนิทกันทุกคนเหรอ ไม่จำเป็น


'ลูกแมวไม่ป่วยแค่ตากฝนหรอกครับ แมวน่ะฉลาดจะตาย ตากฝนตัวเปียก ก็หาที่อุ่นๆ ซุกหนีความหนาวได้'


แต่จะป่วยทางอื่นน่ะสิ อย่างที่พี่ทำให้ผมแปลก....ก็เข้าขั้นป่วยแล้วมั้ง


'พูดยังกับ..เป็นแมวจริงๆแหนะ'


ครั้งแรกก็ไม่คิดอะไร นานๆ เข้าผม...แทบไม่ต้องคิดอะไรเหมือนเดิม
ก็แค่...ดื้อบ้าง รั้นบ้าง เอาแต่ใจบ้างอะไรบ้าง


ถ้าผมเป็นลูกแมวพี่ก็ไม่ได้นอนกอดผมทุกคืนแบบนี้หรอกครับ แต่ผมยอมเป็นลูกแมวแล้วต่างหาก พี่ถึงได้สิทธิ์เอาแต่ใจกับผม เข้าใจไหมครับ....พี่ซีวอน





..End..

แมวดื้อ แมวขี้เหงา แมวเพ้อฝันXXX แมว... ยั่วสวาท!


เรื่องนี้มันเป็นช็อตๆๆๆ ฝนตกอีกทีมั้ง..อาจมี 

ตอนนี้เอาแต่นอนอ่านนิยายอย่างเดียว ฝนตกไม่ได้ทำงานเลย ดีจริงๆ  นิยายเล่มล่าสุดจะอ่านแบบโรแมนติกเป็นเรื่องสุดท้าย ก็จะบ้าระห่ำอ่านของ J-book ที่มีแต่คินดะอิจิ มิเกะเนะโกะ และบลาๆ คือเค้าซื้อทุกเล่มที่เป็นแนวนี้ของ J-book 

ชอบมาก!!!!

edit @ 27 Oct 2008 17:45:03 by มิลฮี~เรียวยอก