SLEEPLESS OVER THE RAINBOW..

 
[SF] ......ก็แค่อิจฉา...... *WonxMinxKyu*: 2 Sungmin Story



ความอิจฉา...

ความรู้สึกที่แสนต่ำทราม

เป็นผิดร้ายแรง ที่กัดกร่อนหัวใจให้จมสู่ความมืดมิด





......ก็แค่อิจฉา......



.
.
.



ก็ ทำใจไว้แล้ว เตรียมใจไว้แล้ว สักวันนึงน้องชายของเราจะต้องแต่งงาน มีคนรัก สักวันหนึ่งเขาจะได้เห็นน้องชายคนนี้ในชุดเจ้าบ่าว ทำใจไว้แล้ว เจ้าสาว คงไม่ใช่เขา ไม่มี เจ้าสาวชื่อ อี ซองมิน…


ซองมินรู้ตัวตั้งแต่ ตอนนั้น เด็กผู้ชายที่ซีวอนแบกขึ้นหลังกลับบ้านมากำลังทำหน้าตาเจ็บปวด ยามที่ซีวอนทาแต้มรักษาแผลลงกับหัวเข่า ไม่สนใจในทีแรก ยังเดินไปในบ้าน ทำงานบ้านได้ตามปกติ ยังอมยิ้มเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้โวยวายของคยูฮยอนดังมาจากบนห้อง



สะดุดใจในครั้งถัดมา เด็กคนนี้กับซีวอน เวลามองหน้ากัน สายตามันซ่อนความรู้สึกแปลกๆ



สิ่ง ที่ทำให้ต้องหายใจไม่ทันเมื่อเห็นภาพสองมือประสานเดินกลับมาด้วยกัน พอซีวอนเห็นเขามองอยู่ก็รีบปล่อยมือออก ไม่กล้าแสดงออกตอนอยู่ต่อหน้าเขา แต่อะไรหลายอย่างกำลังฟ้องว่าซีวอนกำลังแสดงออกมาว่ารักใคร่ห่วงในเด็กคนนี้ เกินกว่าคำว่าเพื่อนสนิท

อี ซองมินตระหนักได้ถึงความรักที่ไม่มีวันเป็นจริง น้องชายคนเดียวของเขากำลังมีความรัก เขาแบกความเจ็บปวด เสียใจกลับเข้าห้องนอนตัวเอง ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มเพื่อบรรเทาความทุกข์ระทมที่ได้รับ ทำไมคนๆ นั้นถึงไม่เป็นเขา ทำไม

.
.

ซองมินกำลังจะเดินเข้าไปหา ทั้งสองคนในห้อง ตู้เสื้อผ้าที่เปิดคาไว้ถูกลมพัด บานประตูตู้ปิดเข้าหาตัว พยายามแล้วที่จะไม่จับจ้องสองร่างที่โอบรัดกันแน่น สองมือที่โอบรอบคอน้องชายสุดที่รักของเขาเข้าไปหาอย่างแนบแน่น อีซองมินพยายามวางเฉยกับสายตาเยาะเย้ยของเพื่อนน้องชาย เขาพยายามจะไม่มองให้ตัวเองเจ็บหนักไปกว่านี้

ไม่มีอะไรไปมากกว่าความเสียใจในสิ่งที่เห็น เขาทำได้แค่เดินลงไปอย่างเงียบๆ ไม่ให้น้องชายเขารู้ตัวว่าเจ็บเพียงไหน

จูบของคยูฮยอนคนรักของน้อง น้องคงมีความสุขมากเลยใช่ไหม...น้องชายของพี่
น้องรู้บ้างไหมว่าพี่เจ็บ ที่น้องทำแบบนี้



อาหาร เย็นบนโต๊ะจบลงไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาขอตัวออกไปอาบน้ำก่อน ปล่อยให้คู่รักสองคน นั่งหัวเราะต่อกระซิก จะไม่มีพี่คอยกวนสายตาน้อง ไม่อยากเห็นเราอึกอักทุกครั้งที่พี่มอง คงเกรงใจพี่มากสินะ..


น้ำ เย็นบาดผิวเกินกว่าที่จะอาบได้ เครื่องทำน้ำอุ่นจึงถูกปรับอุณภูมิให้สูงขึ้น สูงขึ้น...สูงขึ้น อี ซองมินตัวสั่น น้ำตารินไหล อกช้ำระบมกับความจริงที่ไม่อาจแทนที่คยูฮยอนได้ ถึงยังไง น้องชายก็รักคยูฮยอนหมดใจ พี่มันก็เป็นแค่พี่ชาย เป็นแค่พี่ชายเท่านั้น


ทำไม ทำไมต้องเกิดมาเป็นพี่น้องกัน ทำไม!

.
.

ซอง มินกระพริบตาถี่ แสงไฟจากตัวเตียงแม้จะไม่สว่างมาก สายตาที่มองมาด้วยความรักใคร่และเป็นห่วงจากซีวอนยังคงแจ่มชัด เมื่อเห็นว่าเขาลืมตาขึ้นมาแล้ว ซีวอนก็ทำหน้าฮึดฮัดโมโห ตีสีหน้าดุพร้อมจะโวยวายใส่เขา

“ทำอะไรโง่ๆ อยากตายหรือไง” น้ำเสียงหงุดหงิดแข็งกระด้าง ตวาดเสียงดังใส่เขา อี ซองมินยกมือปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

“พี่..ขอโทษ”

เมื่อ เห็นว่าร่างเล็กนั้นกำลังเสียน้ำตา ผู้เป็นน้องชายก็นั่งลงบนเตียง รวบตัวซองมินผู้เป็นพี่เข้ามากอด เสียงซองมินสั่น แรงสะอื้นฮักจากการร้องไห้ น้องชายจะช่วยบรรเทาให้ กอดปลอบอยู่นานกว่าจะเงียบเสียงลง เหลือเพียงแค่เสียงเครื่องปรับอากาศ


“อย่าทำแบบนี้อีก รู้ไหม...ถ้าพี่ตายไป ผมจะทำยังไง ผมรักพี่นะ”


....มากกว่าคยูฮยอนรึเปล่า....


“อย่าร้องไห้ครับ ถ้าพี่อึดอัด ผมจะไม่พาเขามาอีกแล้ว”


....อย่างนี้สิ น้องชายของพี่.....


“ผมขอโทษ..”


อี ซองมินเหยียดยิ้มทั้งน้ำตา....

แม้จะไม่ได้หัวใจจากจากน้องแต่พี่ก็ยังอยากเห็นแก่ตัว เก็บน้องไว้กับพี่ตลอดไป...อยู่ในที่ๆ มีแต่เราสองคนตราบนานเท่านาน

พี่รัก...น้องที่สุดซีวอน


ใครหน้าไหนจะมาเอาไปไม่ได้ทั้งนั้น



อี ซองมินแสร้งทำตัวอ่อนแอมานานแล้ว เพราะรู้ว่าถ้าหากอยากจะได้อ้อมแขนคู่นี้ เขาก็ต้องบิดเบือนตัวเองบ้าง โชคดีที่เขาเกิดมาตัวเล็กกว่าซีวอนมาแต่ไหนแต่ไร การแกล้งทำเป็นเหมือนป่วยกระเสาะกระแสะมันจึงง่ายนิดเดียว

ซองมินแนบหน้าลงกับอ้อมอกกว้าง มือเรียวเลื่อนขึ้นไปโอบรอบคอได้แล้วก็รั้งศีรษะซีวอนให้ก้มลงต่ำ

เขา อาศัยความห่วงใย อาศัยความเผลอไผลของน้องชายเพื่อเข้าหา สายตาจิกยั่วจากผู้ชายที่มีเรือนร่างอ่อนแอปวกเปียก....ยากจะต้านทานเสน่ห์ ได้ แม้น้องจะรู้อยู่เต็มอกว่าพี่เป็นพี่ชายแท้ๆ


.
.
.



To b con Siwon Story [End]

ซองมินคิ้วตี้ โฮกกกก

ซองมินน่ารัก 

ชริ เกี่ยวกับฟิคสักนิดไหมคะ

พรุ่งนี้ฝนตกหนักเพราะสองคนนี้ สาธุ~

โจคยูใครเลือกเสื้อผ้าให้  อยากเคะมากเหรอไง

ทำไมช่วงนี้อ้วนนักแล แม้จะทำงานเยอะ

ปล.เพราะกินไม่หยุด ห่วย -- --