Title ::Summer Chance

Couple :: WonKyu , BumHyuk

Author :: RyoHyuk

Note :: ได้เวลา บีบหัวใจ 

ตอน *Summer Pain*

- 7-

(นาน่าจัง~)

(ภาพ:: เวีย)

"คิบอม...!!!"

ฮยอกแจทั้งเขย่า ทั้งดึงเสื้อ คิบอมก็ยังคงนอนเฉยอยู่ได้ ทำไมตื่นยากตื่นเย็นอย่างนี้นะ

"....คิบอม ตื่น!  ถ้าคิบอมไม่ตื่น คิบอมจะให้ฉันรับมือกับพวกเพื่อนๆ คิบอมคนเดียวเหรอ "  ไม่เอานะ!  อยากจะตัดปัญหา มุดหนีใต้ผ้าห่มไปเลย  แต่..แต่ถ้าเพื่อนคิบอมเขาดึงผ้าห่มเปิดล่ะ แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน 

อ๊า....กกกกกกกก

ฮยอกแจโหมดสติแตก ไม่รู้แล้ว ไม่สนแล้ว คิบอมต้องตื่นเดี๋ยวนี้!

"นี่.....!!" ร่างบางเขย่าคิบอมสุดแรงหน้าแทบจะทิ่มลงไปบนตัว คิบอมอยู่แล้ว

"ฮื่อ...!  กวนจัง...ฮยอกแจ เดี๋ยวก็ปล้ำซะเลย.." ว่าแล้วคิบอมก็จับฮยอกแจพลิกตัวมาไว้ใต้ร่าง  ซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น กลิ่นของฮยอกแจ ชื่นใจดีจริงๆ คิบอมเปิดเปลือกตาหนักอึ้ง สีผิวขาวผ่องของฮยอกแจ ลำคอเรียว แอ่งไหปลาร้าที่อยู่ต่ำลงมา กำลังนอนยั่วท้าสายตา..

ฮยอกแจขัดขวางความคิดลามปามร่างกายเขาด้วยการขยำ บีบมันแรงที่แก้มเขาทั้งสองข้าง



"...!..อ้อก..แจ"





"ตื่น...ได้..แล้ว..!" ฮยอกแจทำเสียงดุ ให้คนที่ยังสะลึมสะลือแก้มระบมจนต้องลืมตาตื่น คิบอมยันมือลงกับฟูก ดันตัวห่างจากการทาบทับฮยอกแจ ตาคมกระพริบปริบๆ คนที่อยู่ใต้ล่างแก้มแดงขีดเป็นเส้นๆ รู้ว่าอยู่ในสภาพล่อแหลม ผ้าห่มทั้งผืนพาดปิดแค่ช่วงสะโพก อกข้างซ้ายเต้นตุบๆ ทำงานได้รู้ใจร่างกายดีเหลือเกินนะ





"คิบอม ตกลงนายไม่เปิดใช่ไหม?!"



เสียงซีวอนยังคงบอกให้คิบอมเปิดประตู คนเพิ่งตื่นขมวดคิ้วด้วยความข้องใจ



"อะไรของนายวะ ซีวอน"



ตาเรียวเบิกกว้างกับประโยคที่คิบอมพูดออกมา คิบอมเรียกคนที่อยู่ด้านนอกว่าซีวอนเต็มปากเต็มคำ



ซีวอน..! เหย...จริง?

ไม่หรอกมั้ง...อาจจะชื่อคล้ายๆ กัน...อาจจะ ซีหยวน ซีซาน อะไรเงี้ยมั้ง..?



ฮยอกแจโหมดป่วย เริ่มจะคิดไม่ตก เพี้ยนซะจนลืมไปขณะหนึ่งว่าตอนนี้ตนกำลังตกอยู่ในสภาพล่อแหลมกับคิบอม มือซนลูบสีข้างของฮยอกแจ ร่างบางสั่นสะท้านต่อมือคู่นั้นที่ไต่ลงไปที่สะโพก นิ้วกดลงมาตามผิวเนื้อ ฮยอกแจกลั้นใจทุบกำปั้นลงที่มือคิบอม เจ้าตัวแกล้งทำเป็นเจ็บไปงั้นเองแหละ



"คิบอม..!" ซีวอนตะเบ็งเสียงเรียกมาอีกแล้ว น้ำเสียงเจือแรงโกรธให้รู้สึกได้ คนรอจะให้รอนานๆ ความอดทนก็มีจำกัดเหมือนกัน



"จะเปิดได้ยังไง ดูนายสิ. "



หน้าสวยแดงกล่ำ ตาคิบอมเป็นประกายล้อ กวนที่สุด..ก็ใครกันล่ะที่ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพนี้!



'......ปึง...!!!!!'



บรรยากาศหวานอมชมพูแตกพร่ามลายหายไปในอากาศ ประตูห้องถูกกระแทกจนสั่น ด้วยพละกำลังของซีวอนแล้ว คิบอมคิดว่ามันไม่ยากเลย แค่ออกแรงนิดเดียว...เดี๋ยวก็พัง



คิบอมลุกขึ้นนั่งถอดเสื้อตัวเองออก ฮยอกแจก็กระวีกระวาดเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเองไว้ ลุกขึ้นให้พ้นๆ จากท่าทีล่อแหลม คิบอมยื่นเสื้อตัวเองให้ฮยอกแจ



"ใส่เร็ว"



ฮยอกแจรับมาก็รีบจัดแจงใส่อย่างเร่งด่วน คิบอมช่วยใส่ให้ด้วย ดึงชายเสื้อลงมาปิดสะโพกบางให้เรียบร้อย ท่อนล่างก็เอาผ้าห่มปิดไว้ คิบอมถลาออกไปเปิดประตูก่อนที่มันจะพังด้วยน้ำมือซีวอน ประตูห้องเปิดออกก็จะเห็นเหมือนแค่เรื่องปกติของแฟน ของใครสักคนที่นั่งคุยเล่นกันบนเตียง



ถ้าเกิดว่าคนในห้องและคนข้างนอกไม่รู้จักกันน่ะนะ และถ้าเกิดว่า ทุกคนไม่ได้อยู่ในสถานะ





..แฟน..





แฟนของกู!





ซีวอน คยูฮยอน ถึงกับพูดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นคนตรงหน้า คนที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างทงเฮเมื่อเห็นทุกคนนิ่งไปแบบนี้ก็ใจคอไม่ดี _เกิดอะไรขึ้น มองหน้าแต่ละคน ทำเหมือนตกใจกันสุดๆ



.

.

“ทำไม...ฮยอกแจ...ถึงมาอยู่กับนายได้?”


นี่น่ะเหรอ เด็กในห้องคิบอม ฮยอกแจแฟนกูนี่หว่า! คิบอม ทำงี้ได้ไงวะ แฟนกู มายุ่งอะไรกับแฟนกู!





นั่นสิซีวอน...ทำไมคยูฮยอนถึงไปอยู่กับแกได้ล่ะ!



นี่น่ะเหรอเด็กที่ซีวอนคั่วอยู่ คยูฮยอนของเขาไม่ใช่เหรอไง!

.

.





คิบอม ซีวอนจับต้นชนปลายกันไม่ถูกแล้ว เรื่องมันตาลปัตรไปหมด คนนี้ก็แฟน คนนั้นก็กิ๊กๆ กันอยู่ เออ ให้มันได้อย่างนี้สิ คิบอมจะไม่ลำบากใจเท่านี้เลย ถ้าคนบนเตียงไม่ใช่ฮยอกแจ เขาพร้อมจะสลัดเด็กของเขาทิ้งได้ทุกเมื่อ ถ้าดันไม่เกิดความรู้สึกพิเศษขึ้นมาแบบนี้น่ะ



ซีวอนเองก็ไม่ต่างกัน อยากจะด่า อยากจะโวยวายให้สาแก่ใจ อยากต่อยคิบอมสักที โทษฐานที่มายุ่งแฟนเขา แต่ว่า..คยูฮยอนล่ะ จะมองเขาแบบไหน



.

.



“...คิบอม…..” เสียงหวานช้ำจับจิตคนฟัง ตาเรียวจับจ้องมาที่เขา มองไปที่ฮยอกแจ กับสิ่งที่เห็นทำให้คยูฮยอนอยู่ในอาการตกตะลึง สายตาตัดพ้อถูกส่งมาให้ หลังจากที่พอจะเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนนี้ เขากับฮยอกแจ..ปฏิเสธไม่ได้ แก้ตัวไม่ได้



เขากับฮยอกแจ เกือบจะมีอะไรกัน ถึงจะไม่มี..แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เป็นคนเริ่ม เป็นคนทำให้ฮยอกแจตกอยู่ในสภาพนี้ เขาไม่ควรจะพูดแก้ตัวพล่อยๆ ให้มันดูน่ารังเกียจไปกว่านี้



.

.



ไม่อยากเชื่อสายตา ก็ต้องทนรับให้ได้ แม้จะมองไปก็ได้พบแต่ความจริงที่ปรากฏขึ้นเพื่อตอกย้ำกับที่คิบอมทำกับเขา คยูฮยอนก็ยังมอง..อยากมองให้ทะลุหัวใจของคิบอม



จะได้หมดความสงสัย ในความโหดร้ายของคิบอม

จะได้รู้สึกตัวสักที ว่ากำลังหลงรักคนผิด!



คยูฮยอนปาดหยดน้ำที่กลิ้งไหลออกมาจากหางตา ขอบตาร้อนผ่าวทนฝืนไว้ไม่ไหว



คิบอมไม่ได้ใส่เสื้อ....อึนยอกก็อีกคนที่ถึงแม้จะสวมเสื้ออยู่ แต่เสื้อตัวนั้น เสื้อนั่นคยูฮยอนจำได้ดี และเห็นมันบ่อยๆ เมื่ออยู่ที่โซล และไหนจะท่อนขาเรียวเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นออกมานอกผ้าห่มนั่นอีก ที่ซีวอนบอกว่าคิบอมอยู่กับแฟน ใครจะไปรู้ว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ เรื่องแบบนี้ไม่รู้เลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับเขาได้



ผิดหวัง...ชาวาบไปทั่วแผ่นอกเมื่อความรู้สึกนั้นมันแล่นปร๊าดเข้ามา





อึนยอก...นายไม่รู้สินะ

ก็ฉันไม่เคยบอกนายเรื่องคิบอม เพราะงั้นฉันไม่โทษนายหรอก..





เข้าใจแล้ว...เข้าใจทุกอย่างดีแล้ว เข้าใจหมดแล้ว..



"คิบอม...ตอบผมมา ผม..เป็นอะไรกับคุณเหรอ?"



ความสัมพันธ์ของเราที่ผ่านๆ มา คงไม่มีความหมายใดต่อคุณแล้วสินะ คุณถึงทำแบบนี้กับผม..!



.

.

"คยู..." เสียงของคิบอมหายลงไปในลำคอ ลิ้นไล่ไปรอบไรฟันขบกัดริมฝีปาก คำตอบที่คยูฮยอนหวังจะได้น่ะมันตอบได้ง่ายนิดเดียว



..ก็คนรักน่ะสิ..





ตอบไปสิ ตอบไป พูดออกไปเลย คราวนี้ทำไมทำไม่ได้อย่างสั่ง อาจจะเพราะฮยอกแจอยู่ข้างๆ เรียวหน้าหันมามอง และกำลังรอฟังคำตอบเขาเหมือนกัน แล้วแบบนี้จะให้พูดออกมาได้ยังไง





"...คิบอม.." เรียกชื่อ แต่ไม่กล้าเร่งเอาคำตอบมา คิบอมแทบจะขมวดลมหายใจเข้าออกให้เป็นปมได้ก็คราวนี้ แม้กระทั่งอากาศยังผ่านเข้ามาได้อย่างยากเย็น



"คยู….ซีวอน ฉัน ฉันไม่ได้..เป็นอะไรกับคิบอมหรอกนะ" เสียงสั่น สั่นไปทั้งปาก เกร็งมือจิกลงบนเนื้อเสื้อที่ใส่ เขาไม่ได้โง่ที่จะดูไม่ออกนะ ถึงความสัมพันธ์ของสองคนนี้



คยูฮยอนน่ะเหรอ..แฟนของคิบอม





ความผิดพลาดครั้งนี้ใหญ่เกินไปไหม?

เขาทำร้ายทั้งซีวอน ทั้งคยูฮยอน





จี๊ดไปทั้งอก ปวดแปลบ...รู้สึกได้..ความน่ารังเกียจของตนเอง เข้าไปยุ่งกับแฟนของเพื่อนเข้าแล้ว มันแย่..แย่ รู้สึกแย่มาก เขาไม่ได้ตั้งใจ..ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเลย





ผิด..ผิดตั้งแต่ปันใจไปหาคิบอมแล้ว!

มันผิด..! นายมันนิสัยไม่ดีเลยอีฮยอกแจ





คยูฮยอนไม่มีทีท่าจะรับฟังอะไรอีก คยูฮยอนร้องไห้..เขาทำคยูฮยอนร้องไห้ และก็เดินออกไปจากห้อง แม้ว่าเขาพยายามจะอธิบาย คยูฮยอนก็ไม่ฟัง



“..ซีวอน....ฉัน..ฉัน”



“พอเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว...ไม่อยากฟัง” ซีวอนมั่นใจว่าเขาเห็นแววตาตระหนกของร่างบาง กำลังเสียใจที่ได้ยินเขาพูดไปแบบนี้



ซีวอนสบตากับคิบอม รู้สึกแปร่งๆ ไม่มีอะไรจะพูด เพราะว่าเรารู้จักกันดีเกินไป ทำให้ต่างคนต่างทำอะไรไม่ถูก สนิทกันมาก รู้กันทุกเรื่อง มั่นใจ แน่ใจ อย่างคิบอมน่ะ ไม่มีทางจะยุ่งกับแฟนเพื่อนได้ลง



เชื่อสิ เขาก็เสียใจ...เขาโกรธ..แต่พูดไปเหมือนตัวเองมีสิทธิ์จะโกรธ ฮยอกแจไม่รู้อะไร ฮยอกแจไม่รู้ความจริง..ไม่รู้เรื่องนอกใจของเขา





คนมีชนักปักหลังอยู่..จะให้พูดอะไรได้



แล้วที่สำคัญ..เพิ่งจะรู้ล่ะว่า เขาเองก็หลวมตัว ไปยุ่งกับแฟนคิบอมมัน!





เออ ให้ตายสิวะ! เวรกรรมอะไรของกู!






“..ซีวอน..อย่าเพิ่งไป..”



เสียงคิบอมเรียกขึ้นเมื่อเขาหันหลังให้ ถึงเขาจะเลวทรามแค่ไหน เขาก็เป็นคน เขาก็มีความรู้สึก มีสิทธิ์ที่จะโกรธ ไม่อยากคุย







“..ฝากดูแลคยูฮยอนด้วย..”







เส้นความอดทนอดกลั้นขาดผึง!




ฮยอกแจหวีดร้องเมื่อเห็นซีวอนกำหมัดเสยเข้าที่ปลายคางขอคิบอม คิบอมเซถอยหลัง ยกหลังมือปาดเลือดที่ไหลเจ่ออยู่ที่มุมปาก



“หมัดนี้สำหรับที่นายทำกับ..ฮยอกแจ..”



คิบอมกำหมัดแน่น อารมณ์โกรธพลุ่งพล่านขึ้นมาเหมือนกัน อะไรที่มันติดค้างก็ทำให้มันจบๆ ไปซะเลยล่ะกัน พุ่งตัวเข้าหาซีวอนที่ตั้งการ์ดรออยู่ คิบอมปล่อยหมัด แต่ซีวอนหลบได้ เป็นเขาที่พลาดเจอหมัดสวนกลับมา กระแทกเข้าที่คาง เซไปชนกับผนัง เห็นฮยอกแจร้องรีบเข้าไปดูด้วยความตกใจ ยิ่งหมั่นไส้



ขนาดฮยอกแจยังไม่แลเขาเลย….





“หมัดนี้...สำหรับการฝากของนาย”





ฝากดูแลคยูฮยอน..มีอย่างที่ไหน คิดจะทิ้งคยูฮยอนไปง่ายๆ เหรอ...เหอะ.เจอคนใหม่ ถูกใจกว่า ก็ทิ้งเลยนะ



กูไม่รับฝาก!







คิบอมตั้งหลักลุกขึ้นมา ไม่ยอมจบง่ายๆ เมื่อกี้เขาพลาด..ไม่เป็นไร คราวนี้คิบอมหลบหมัดซีวอนได้ เลยชกสวนเข้าที่ช่องท้อง จากนั้นก็เลยเข้าปลายคางอีกสักที





“หมัดของฉัน...สำหรับการที่แกลวนลามแฟนชั้นมาตลอดหลายวันนี้ และหวังว่าจะช่วยเตือนสติแกด้วย ว่าอย่า...ได้คิดจะเจ้าชู้อีก..ถ้าคิดจะยุ่งกับแฟนฉัน”



ประโยคพวกนี้มันกลับทำร้ายคนฟังอย่างฮยอกแจได้เหลือหลาย คำว่าแฟนที่คิบอมพูด มันหมายถึงคยูฮยอนทุกคำ เขาไม่ได้สำคัญ ไม่มีความหมายต่อคิบอม



ไม่ใช่แฟน!









“พูดดีนัก..อย่าลืมคำพูดตัวเองละกัน” ซีวอนสวนกลับ มือกุมปากไว้ รสขมปร่าของเลือดเต็มช่องปาก เพราะหมัดของคิบอมก็หนักใช่เล่น





แฟนมึงทุกคำ!!



ฟังแล้วมันยัวะ!!





คยูฮยอนเค้าเลิกสนมึงแล้วเหอะ!



มองไปที่ฮยอกแจ...เห็นระยะห่างที่อยู่ระหว่างกัน นี่รึเปล่าที่เขาเรียกกันว่า ช่องว่างของหัวใจ..ยามที่จิตใจเปลี่ยนแปลง อ่อนไหวไปตามอารมณ์ จากที่เคยรักกันมากๆ จากที่คิดว่ารักมากๆ ความรู้สึกแบบนั้น..จะหามันเจออีกไหม



ฮยอกแจห่วง ถลาเข้าไปหาคิบอมก่อน อาจจะเพราะคิบอมอยู่ใกล้กว่า..ฮยอกแจเลยลืมไปว่าเขายืนอยู่ตรงนี้ กำลังเจ็บเหมือนกัน เจ็บมากๆ กับภาพที่เห็น



หรือง่ายๆ..........เพราะคิบอมสำคัญกว่าเขาแล้ว!







เออ หมาหัวเน่า!









T- B - CON

 Net error ทำหน้านี้เสียไปเลย แย่จังค่ะ มาอับใหม่จนได้

อย่าลืมเมนท์ก่อนออกนะจ๊ะ ^^

 ไปแต่ง wanted` แล้ว

 โชคร้ายมาก เมื่อกลางวัน แต่งๆ อยู่คอมดับ กรี๊ดดดดดดต้องแต่งใหม่

อาเมน ไปทำบุญล้างซวยอีกรอบ ดีกว่ามั้ง

edit @ 20 May 2008 18:27:05 by เรียว~ฮยอก