Summer Chance -2-
posted on 14 Apr 2008 22:14 by ryo7star in summer
Title :: Summer Chance
Couple :: WonKyu , BumHyuk
Author :: RyoHyuk
Note :: มาแล้วจ้า ฟิคเรื่องไหนดอง เรื่องนั้นไม่จบทุกเรื่องเลย เรื่องนี้ก็เลยปั่นสักหน่อย
-2-
ตั้งแต่เดินเข้ามาในย่านร้านค้า ที่ทอดยาวต่อเนื่องมาตั้งแต่ริมชายหาด ทั้งเขา ทั้งคยูเปียกโชกตั้งแต่ทางเข้ากันเลยทีเดียว ทั้งบนทางเท้า ทั้งบนถนน มีแต่จุดซุ่มยิงน้ำใส่กัน ปืนฉีดน้ำกระบอกน้อยใหญ่ในมือใครหลายๆ คน พร้อมใจกันยิงใส่เขาและคยูซะเหลือเกินนะ
เห็นหนุ่มเกาหลีหน้าตาดีหน่อยไม่ได้ ทั้งสาดทั้งยิงจริงๆ
ที่ชอบเฟสติวัลนี้...มันมีเหตุผล อย่างเช่นว่า...ตอนแรกคนหน้าเหมือนฮยอกแจก็เดินเล่นมาด้วยกันดีๆ หันไปอีกทีหายไปไหนแล้วไม่รู้ เหลือเขากับคยูฮยอนสองคน เขาเลยกล้าถอดแว่นที่ยังคงใส่มาแต่เช้าออก เดี๋ยวจะถูกหาว่าบ้าแว่นซะก่อน
“นี่นาย อึนยอกล่ะ?”
ชื่ออึนยอกนั่นเอง เห้อ...ลุ้นจนตัวโก่ง โชคดีไป คนละคนจริงๆ ด้วย
“นั่นสิ คนเยอะก็เลยหลงแหละ..”
แล้วอยากรู้ไหมว่าทำไมเขาถึงไม่หลง ก็ออกจะจงใจเดินพาคยูฮยอนซิกแซกผ่านฝูงคนมากมาย แยกให้พ้นจากร่างบางที่สุดแสนจะหน้าเหมือนนั่นหรอก โอกาสที่จะได้อยู่กันสองต่อสอง ไม่อยากให้คนอื่นกวน ขอโทษนะ...อึนยอก
‘แหมะ..ลูบๆ’
ซีวอนมองตาถลน ไอ้ห่านี่กำลังลูบแก้มเมียเขา เกือบจะยั้งอารมณ์ไม่ไหว ถ้าเกิดมันไม่มาลูบแก้มเขาต่อ และยังจะใจกว้างพอที่จะเห็นว่าคนอื่นๆก็ทำแบบเดียวกัน
“นี่แหน่ะๆ” คยูฮยอนไปขอแป้งจากคนนั้น เอามาป้ายแก้มเขามั่ง ซ้ายที ขวาที ก่อนจะตบแปะๆ แล้วหัวเราะกิ๊กๆ
ชอย ซีวอน คิดอะไรดีๆ ได้แล้วล่ะ นี่มันเทศกาลแห่งการลูบไล้ชัดๆ ห่า.....กูชอบว่ะคิบอม สุดยอดเฟสติวัลที่ถูกใจเลยว่ะ
และไม่นาน ในมือซีวอนก็ถือขันอันหนึ่ง ข้างในก็มีแป้ง หลังจากนั้นก็จัดการลูบแก้มใสผ่องของคยูฮยอนสักที แปะเสร็จแล้วอยากจะแถมจูบให้สักฟอดเสียเหลือเกิน หลังจากนั้นก็ทำเนียน ลูบต่ำลงมายังลำคอและเนินอก ป้ายเฉียดหัวนมเล็กให้เสียวเล่น...แหม่ ก็อยากใส่เสื้อคอเว้าแขนกุดล่อตะเข้เองนี่หว่า เห็นแบบนี้ตะเข้ตัวไหนไม่อยากโดดงับมั่ง
กางเกงที่ใส่มาก็สั้นซะเหลือเกิน...ขาขาวที่โผล่พ้นนอกผ้าแค่มองก็ต้องกลืนน้ำลายแล้ว
“นายเล่นอะไร จั้กจี้” คยูฮยอนผลักมือเขาออก เขาก็เลย จี้เอวบางเล่นซะเลย ร่างบางดิ้นหนี หัวเราะคิกคัก หน้าก้มต่ำลงมาชนอกเขา แม้น้ำเย็นๆ จะช่ำไปทั่วตัว ความรู้สึกรุ่มร้อนพลุ่งพล่านขึ้นอย่างหยุดไม่ได้
ต้องพอแค่นี้ ถ้าไม่ติดว่ากำลังเล่นสวีทเกินเหตุกลางสาธารณะชน จนคนอื่นๆ พากันมองมาที่เขาและร่างบางเป็นตาเดียว
ถือโอกาสจับมือบางเดินออกมาจากที่นั่นซะเลย ทีแรกคยูฮยอนขยับมือหนี ไม่ยอมให้จับ พอเขาหันไปกระซิบบอกว่าเดี๋ยวหลงก็ดูเหมือนจะยอมให้กุมมือเดินนำโดยดี
มือที่ประสานกันหลวมๆ...ก็ทำให้ใจเต้นแรงได้เหมือนกัน แล้วคยูฮยอนจะรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม เขาออกจะหม้อขนาดนี้ จะมีใจให้ไหมนะ สนเขาบ้างรึเปล่า?
ด้วยความสงสัย ก็เลยส่งสายตาไปถาม ฝ่ายนั้นเสหลบแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้
อ้าว...มีใจนี่หว่า เขินกันเห็นๆ เลย
………..………………………..………………………………………………
คิบอมเตรียมพร้อมเสมอ รู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไรในช่วงเทศกาลนี้ กล้องพกพาคู่ใจบันทึกภาพถ่ายเดินไปตามถนน บันทึกภาพไว้ทุกมุมมองที่เห็น แต่สมาธิก็หายวับทุกทีที่น้ำเย็นๆ ราดมาถูกตัว ร่างสูงในชุดเสื้อลำลองสบายๆ ตัวเปียกโชก เพราะทุกคนพร้อมใจกันเข้ามาเทน้ำใส่ตัวเขา ไม่ได้สาดเข้ามาเปียกกล้อง ดีที่ยังเกรงใจกล้องในมือกันบ้าง..
คิบอมหยิบกล้องมาถ่ายภาพ ทุกภาพถูกบันทึก...ถูกเก็บรวบรวมไว้ในความทรงจำ ผู้ต่างเชื้อชาติกับตัวเขากำลังยิ้ม กำลังหัวเราะ อย่างสนุกสนาน พูดคุยด้วยภาษาที่เขาจับใจความไม่เคยได้
กำไรของช่างภาพ...คือความสุขจากงานแบบนี้
มุมปากยกยิ้ม..แล้วก็หดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อหน้าเขากำลังถูกปืนฉีดน้ำฉีดใส่ไม่ยั้ง ต้องรีบเบี่ยงกล้องหลบ ไม่ใช่การฉีดแค่เป็นมารยาทเหมือนคนอื่นๆ นี่เล่นจงใจฉีดเอาๆ แต่ที่หน้า คิบอมเบี่ยงหน้าหนี แต่ปืนฉีดน้ำก็ยังคงระดมยิงใส่แก้มเขาอยู่นั่นแหละ
คิบอมเก็บกล้อง หรี่ตามองพอจะเห็นเจ้าคนประทุษร้ายเขาแล้ว
ก็จะใครซะอีก ดีที่ไม่ฉีดน้ำทะเลใส่หน้าน่ะ
ร่างบางลอบยิงจนพอใจ ก็ใส่ตีนผี วิ่งหนีไปแล้ว พอหันหลังถึงได้เห็น ปืนฉีดน้ำที่ทำเป็นเป้สะพายหลังนั่นมัน
หมีพูท์ชัดๆ!!
นึกว่าทะเลาะกับเด็กละกัน แต่มันก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ เด็กแบบนี้มันต้องสั่งสอนซะมั่ง จะได้รู้จักโตสักที
………..………………………..………………………………………………
หลังจากเล่นน้ำจนหนำใจ ซีวอนก็ย้ายฐานทัพมาที่ใหม่ หน้าโรงแรมที่มีงานแต่งนี่หล่ะ เสียดายที่ไม่ได้มีแค่เขากับคยูฮยอน ยังมีคนอื่นอีกมายมายที่ออกมายืนรับลมเย็นๆ ที่ซัดเข้าฝั่ง ฟ้ากระจ่าง แม้จะประดับประดาด้วยดาวดวงเล็กดวงน้อย แต่ก็ยังไม่ค่อยสว่าง อาจเป็นเพราะดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ที่โผล่ออกมาแย่งแสงดาวไปหมด
“อยากเห็นพระจันทร์เต็มดวงไวๆ จัง” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้น ตาเรียวตกอยู่ในอารมณ์เพ้อฝัน
น่ารัก.....สุดๆ ไปเลยให้ตาย
“ชอบดูพระจันทร์เต็มดวงเหรอ”
“อื้อ มันสวยมากๆ เลยนะ”
“เดี๋ยวพาไปดูไหม...”
“ที่ไหนเหรอ?”
“Fullmoon Party”
คยูหันมาทำหน้างง ครุ่นคิดอยู่แว่บนึง ก่อนจะหน้าแดงเรื่อๆ กะแล้วว่าต้องรู้จักงานนี้ เชื่อสิ ผู้ชายเกือบทุกคนรู้จัก ถ้าพูดถึงเมืองร้อนแห่งนี้น่ะนะ เคยฟังมาแต่ก็ยังไม่เคยไป...ก็เลยไม่รู้ ว่ามันเด็ดแบบที่เขาลือรึเปล่า ที่จริงก็อยากมาที่นี่นานแล้ว เพิ่งจะมีโอกาสดีๆ แบบนี้ล่ะ
“ใครจะไปกับนาย” เสียงหวานต่อว่าทำเอาใจสั่นไปหมด เดินหนีเพราะเขินน่ะไม่ว่าหรอก แต่อย่าทิ้งให้เขาอารมณ์ค้างเลยได้โปรด
………..………………………..………………………………………………
คิบอมเดินตามร่างบางนั่นมาตลอด คนถูกตามมัวแต่สนุกจนไม่ทันสังเกต คิบอมจะเรียกการตามครั้งนี้ว่าไงดี ‘การสะกดรอยหมีพูท์’ ดีไหม?
ร่างบางยิ้มเวลาถูกสาดน้ำใส่ และไม่เคืองเวลาถูกปะแป้ง เขาก็คิดว่าจะถือตัว จับนิดจับหน่อยไม่ได้ซะอีก เออ แบบนี้ค่อยดูน่ารักหน่อย
คิบอมเดินไปใกล้ๆ ร่างบางอีกนิด ก็ยังคงไม่รู้ตัวอยู่ดี เอาแต่สนใจกลุ่มสาวๆ ที่ยืนเต้นยั่วล้อเสียงเพลงอย่างคึกคัก มันก็น่ามองอยู่หรอก ถ้าไม่ติดการตามประชิดร่างบางนี้ก่อน
“มองมากๆ เดี๋ยวก็อยากหรอก”
ร่างบางหันควับ ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจที่เห็นเขา มือเรียวยกขึ้นจะทุบแต่ก็ชะงักหยุดไว้เมื่อเจอสายตาเขา กำลังท้าอย่างเอาจริง
“อกุศล”
คำพูดสั้นๆ ง่ายๆ แต่แสบทรวงดีแท้ น่าตีอย่างที่คิดจริงๆ
“ใครอกุศล..ฉันแค่คิดว่ามองมากๆ เดี๋ยวอยากเต้น...ตะหาก” คิบอมตอกกลับได้แสบพอกัน คราวนี้ถึงได้ทุบที่ต้นแขนเขาไม่ยั้ง ไม่เจ็บหรอก ขำมากกว่า
ร่างบางหยุดมือ เปลี่ยนมาเป็นหยิบอาวุธในมืออีกข้างเล็งใส่แทน ปืนฉีดน้ำเล็งแล้วยิงใส่เขา
“พอๆ เดี๋ยวกล้องพัง”
คราวนี้ก็ว่าง่าย ยอมหยุดยิงอย่างที่บอก แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย คิบอมเลยให้รางวัลด้วยการยกกล้องขึ้นมาเก็บภาพเจ้าตัวไว้ ตอนแรกก็ยืนเกร็ง หน้ามุ่ย แต่พอเขากดถ่ายไปหลายรูปเข้า ก็ยอมยิ้มออกมา
สงสัยกลัวตัวเองไม่สวย...หึ
คราวนี้เลยได้นายแบบประจำเทศกาล ถือปืนฉีดน้ำเดินเล่นอย่างสนุกสนาน หันมายิ้มให้กล้องบ้างเป็นบางที..บางทีก็เคอะเขิน ไม่ยอมมองกล้อง
อายอะไร อายกล้อง หรือว่าอายเขา?
แปลกดีนะ ตอนแรกก็รู้สึกอยากแกล้ง แต่พอเห็นรอยยิ้มออกมาจากเจ้าตัว ตอนนี้ ดันเปลี่ยนใจ อยากทำให้ยิ้ม อยากเห็นยิ้มน่ารักๆ แบบนี้มากกว่า
เขาไม่ชอบทำลายสิ่งสวยงามนักหรอก
………..………………………..………………………………………………
ชายหาดส่วนตัวสงบกว่าที่อื่นจริงๆ ไปๆ มาๆ เขาเดินออกมาจากฝูงคน มากับร่างบางนี้ได้ไงกันละเนี่ย
คิบอมมองหน้าหวานอยู่นาน เจ้าตัวก็มองตอบ ตาประสานกันนานพอดู ตาเรียวตอนแรกมองด้วยความรู้สึกที่ว่าเป็นแค่คนแปลกหน้าคนนึง แล้วตอนนี้ กำลังมองเขาแบบไหน ถึงได้ดูขลาดเขินในบางที ดูสับสนในบางครั้ง บางคราวเหมือนจะคิดอะไร...เกี่ยวกับเขาอยู่
“ทำไมถึงชอบถ่ายรูป?”
คิบอมเม้มปาก ขมวดความคิดออกมาเป็นคำตอบที่ไม่ได้ดีนัก แต่มันก็บ่งบอกความเป็นตัวเขาเลย
“เพราะไม่อยากพลาด..อะไรดีๆ ไป”
คนฟังทำหน้าแปลกใจ และก็คลี่ยิ้มกว้างเห็นฟันขาวทุกซี่ คิบอมมองเองก็เผลอยิ้มตามไปด้วย รอยยิ้มที่แสนสดใสของคนตรงหน้ามีเสน่ห์...น่ามอง
“เหมือนฉันเลย ฉันก็ไม่อยากพลาดอะไรดีๆ..ไม่อยากมาเสียดายทีหลัง โดยที่ไม่ได้ทำอะไร แต่มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องถ่ายรูปหรอกนะ”
“แล้วมัน เรื่องอะไร?”
“ก็เรื่องงาน เรื่องความรัก ก็ทุกๆ เรื่องแหละ”
คิบอมเองก็คิดเหมือนกับที่เจ้าตัวพูดนั่นแหละ เรื่องงานก็อยากทำให้เต็มที่ ลองได้ลงมือลงแรงไปแล้ว ผลตอบแทนกลับมาจะต้องดีที่สุด
ส่วนเรื่องความรัก...เขาอาจจะยังไม่เต็มที่จริงๆ เหมือนรู้สึก ว่ามันยังไม่ถึงเวลาของมันจริงๆ...แม้จะมีแฟน เขาก็ทุ่มเทให้กับงานมากกว่า
“ดีจังที่ได้คุยกับคุณ ไม่คิดว่าจะได้คุยดีๆกันแบบนี้”
คิบอมยิ้มรับกับคำชมของร่างบาง เขาก็ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่...พูด แค่เป็นตามตัวตนของเขา
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ผมอี ฮยอกแจ”
“ผมคิม คิบอม” คิบอมยิ้มตอบรับความสัมพันธ์ดีๆ ที่เกิดขึ้น ถ้าไม่ทำความรู้จักกัน ต่อไปอาจจะเสียดายก็ได้...
กำลังรู้สึกแบบนี้ใช่ไหม...รู้สึกเหมือนกัน
………..………………………..………………………………………………
ซีวอนเดินมาส่งคยูฮยอนหน้าบังกะโลเล็ก มองร่างบางหายเข้าไปในนั้นอย่างอาลัยอาวรณ์ ก็รู้ว่าง่วง ใกล้จะเช้าแล้วนี่ ความง่วงเลยเข้าเล่นงานซะก่อน ตาเรียวปรือตั้งแต่เดินอยู่ชายหาดแล้ว ก็ไม่อยากจะทรมานร่างบางต้องทนง่วง แต่คยูฮยอนจะรู้ไหม กำลังทรมานเขาอย่างสุดๆ ไปเลย
ซีวอนหันหลังกลับ มือควานหาแว่นดำ ซึ่งตอนนี้หายไปอยู่ไหนแล้วไม่รู้อย่างเร่งด่วน สัญชาตญาณร้องเตือนอันตรายเมื่อเห็นอึนยอกกำลังเดินมาที่บังกะโล กำลังเดินตรงมาทางเขาเลย
‘เฮ้ย’
ซีวอนเดินไม่ระวัง เท้ายวบลงกับพื้นทราย หน้าทิ่มลงกับพื้น อย่างที่บอก ทรายทั้งนุ่ม ทั้งดูดเท้า ยิ่งห่างชายหาด ยิ่งนุ่มเวอร์ เดินไม่ระวังก็ล้มแบบนี้แหละ
ถือว่าพระเจ้าเข้าข้างละกัน
“เป็นอะไรไหมเนี่ย” อึนยอกเดินเข้ามาหา เขาเงยหน้าขึ้น ตัวที่เปียกอยู่แล้วยิ่งติดทรายได้ง่าย หน้าเลอะทรายแทบทั้งหน้า ไม่คิดจะปัดออก ปล่อยให้มันเลอะอยู่แบบนั้นแหละ ดีแล้ว อุ่นใจดี
“ไม่เป็นไรครับ ผมแค่หน้าทิ่มทรายเพราะเซ่อซ่าเองต่างหาก” เสียงดัดจริตออกไปจากปาก แถมใส่ร้ายตัวเองให้ดูเซ่อๆ เข้าไว้ เพื่อ????
“กลับบ้านดีกว่า ไว้เจอกันครับ” ซีวอนยิ้ม โบกมือลา แล้วเดินหนีไปเลย ก็ยังรู้สึกถึงสายตาที่เหมือนฮยอกแจ กำลังมองตามอยู่ มัน...บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกไง
กลัวตัวจริงจะรู้ ว่ากำลังหนีมามีกิ๊กนอกประเทศ ให้ตาย! หรือว่าจะเลิกยุ่งกับคยูฮยอนดี...
ไม่เอา!!!
………..………………………..………………………………………………
คิบอมกลับมาถึงบ้านก็อาบน้ำเปลี่ยนชุด ตอนแรกตั้งใจว่าจะดึงภาพลงโน้ตบุค แต่ความง่วงก็เอาชนะจนได้ เก็บของ ตั้งใจจะไปนอน สวนกับซีวอนที่เพิ่งกลับมา
"มึงเคยจริงจังกับใคร จนถึงขั้นอยากแต่งงานด้วยไหมวะ?"
ตาจะสว่างเพราะถูกถามด้วยคำถามแปลกๆ อดคิดไม่ได้ว่า ไอ้คนถาม มันเป็นอะไรมากไหม
"ถามกูทำไม"
"กูกำลังรู้สึก.."
"มึงอยากแต่งงานเหรอ"
" กูอยากแต่ง.."
“กูไม่เชื่อ..” คิบอมตอบไปโดยไม่ต้องไตร่ตรองเลย อย่างซีวอน ก็ได้แค่หม้อไปทั่ว ไม่หรอกที่จะยอมหยุดหม้อ
"ถ้าแต่งแล้วกูจะได้นอนกกทั้งวันทั้งคืน กูยอมแต่ง"
"ไอ้เชี่ย....”
แล้วก็หนีไม่พ้นเรื่องลามกตามแบบที่เจ้าตัวถนัด
“อย่างมึงเหรอจะจริงจังกะใครถึงขั้นนั้น"
ซีวอนอยากจะตอกกลับเหลือเกิน แล้วมึงอ่ะ? เคยเหรอ ก็ไม่ต่างกันหรอก ไม่เคยเห็นจริงจังกับใครมาตั้งแต่สมัยเรียน ตอนนี้แฟนคนปัจจุบันของมึงก็น่าสงสารสุดๆ แล้วล่ะวะคิบอม แม้มึงจะไม่หม้อเหมือนกู แต่มึงไม่ใส่ใจเค้าเท่ากู กูหม้อ แต่กูจริงใจเว้ย!
………..………………………..………………………………………………
กว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมาอีกวันก็เย็นมากแล้ว คิบอมออกมานั่งเล่น มองน้ำมองฟ้า ทอดตัวนั่งสบายๆ อยู่หน้าบ้าน มองคนที่นานๆ ทีจะเดินผ่านอาณาเขตของหาดส่วนตัว คิบอมดึงรูปลงโน้ตบุคเรียบร้อยแล้วก็จัดการลบรูปเก่าในกล้อง เสียดาย หรือว่า ไม่ต้องลบมันเลยดีไหม..
ตาเรียว จมูกเล็ก ผมดำสั้น..เจ้าของภาพยังไม่ได้ดูภาพของตัวเองเลย เก็บไว้ให้ดูก่อนละกัน
คิบอมเดินออกไปยังชายหาด ตั้งใจเดินไปใกล้ๆ จุดที่เคยเจอกับฮยอกแจ มองหาไม่เจอก็นั่งลงกับพื้นทราย
นี่เขาตั้งใจมารอเลยงั้นเหรอ
ฮยอกแจพิเศษขึ้นมาอีกนิด จนสามารถมานั่งรอได้เชียวนะ
“สวัสดี คิบอม” เสียงทักให้ต้องหันไปหา คนที่กำลังคิดถึงอยู่เดินเข้ามา พร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ เขา ตาเรียวมองกล้องที่คล้องคออยู่อย่างสนอกสนใจ
“อยากดูรูปเมื่อวานล่ะสิ”
ฮยอกแจพยักหน้า
“เอาไปสิ” คิบอมบอก พยักเพยิดให้หยิบกล้องที่คล้องคอเขาออกไปเอง ก็มือที่ท้าวลงกับพื้นทรายจนเลอะ เลยไม่อยากจับกล้องนัก...
ร่างบางยันเข่าลงกับพื้น ชะโงกตัวเข้ามาหยิบกล้องออกจากคอเขา ใกล้จนได้กลิ่นหอมละมุนมาจากตัวบางๆ คิบอมก็เลยเผลอสูดกลิ่นหอมเข้าไป ร่างบางคงจับสังเกตได้ เอากล้องออกไปแล้วก็นั่งหันหลังให้ ไม่ยอมหันหน้ามาทางเขาเลย
“ตัวไม่เหม็นหรอก...”
“บ้า!”
“อ้าว ก็นึกว่ากังวล” คิบอมชะโงกหน้าอ้อมไหล่บาง อยากจะเห็นอาการฮยอกแจจริงๆ ว่าเป็นอะไรกันแน่น่ะ
ร่างบางหันมาได้จังหวะดีจริงๆ เชียว กลิ่นหอมละมุนอีกแบบมาจากแก้มใส กลายเป็นว่าเขาได้กำไรสองต่อเลยสิเนี่ย
ฮยอกแจเอามือจับแก้ม ถอยออกด้วยท่าทีตกอกตกใจ ตาสวยกร้าวกำลังบ่งบอกว่าโกรธที่ถูกทำแบบนี้
เออ เขาก็คาสโนว่า ไม่ได้แพ้ซีวอนหรอกนะ ไม่งั้นจะเป็นเพื่อนกันได้เหรอ
เพียงแค่...เขา ชั้นเชิงดีกว่าเยอะ รับประกัน
to b con
เดี๋ยวเปลี่ยนชื่อฟิคเป็น สลับคู่มาชู้ชื่นดีกว่า ฮ่ะๆ ขำตัวเอง ยิ่งพิมพ์ยิ่งขำ ไม่รู้ว่าคนอ่านจะขำเหมือนไรท์เตอร์เองไหม
เรื่องนี้ตลกฉ่อย ฉ่อยได้ใจจริงๆ ส่วนบอม คิดว่าไงคะ? จะฉ่อยสู้ได้ไหมล่ะนี่
ส่วนทะเลที่ไปเที่ยวกัน ไม่ได้ระบุสถานที่ อยากให้จิ้นตามสบาย
ส่วนพระจันทร์ ลองชะโงกหน้าออกไปนอกบ้านดูสิคะ ครึ่งพอดีเลย เห้อ~ อะไรจะบังเอิ๊ญบังเอิญขนาดนี้
ถามหน่อย อยากไปฟูลมูลกับคู่นี้ไหม?
Couple :: WonKyu , BumHyuk
Author :: RyoHyuk
Note :: มาแล้วจ้า ฟิคเรื่องไหนดอง เรื่องนั้นไม่จบทุกเรื่องเลย เรื่องนี้ก็เลยปั่นสักหน่อย
-2-
ตั้งแต่เดินเข้ามาในย่านร้านค้า ที่ทอดยาวต่อเนื่องมาตั้งแต่ริมชายหาด ทั้งเขา ทั้งคยูเปียกโชกตั้งแต่ทางเข้ากันเลยทีเดียว ทั้งบนทางเท้า ทั้งบนถนน มีแต่จุดซุ่มยิงน้ำใส่กัน ปืนฉีดน้ำกระบอกน้อยใหญ่ในมือใครหลายๆ คน พร้อมใจกันยิงใส่เขาและคยูซะเหลือเกินนะ
เห็นหนุ่มเกาหลีหน้าตาดีหน่อยไม่ได้ ทั้งสาดทั้งยิงจริงๆ
ที่ชอบเฟสติวัลนี้...มันมีเหตุผล อย่างเช่นว่า...ตอนแรกคนหน้าเหมือนฮยอกแจก็เดินเล่นมาด้วยกันดีๆ หันไปอีกทีหายไปไหนแล้วไม่รู้ เหลือเขากับคยูฮยอนสองคน เขาเลยกล้าถอดแว่นที่ยังคงใส่มาแต่เช้าออก เดี๋ยวจะถูกหาว่าบ้าแว่นซะก่อน
“นี่นาย อึนยอกล่ะ?”
ชื่ออึนยอกนั่นเอง เห้อ...ลุ้นจนตัวโก่ง โชคดีไป คนละคนจริงๆ ด้วย
“นั่นสิ คนเยอะก็เลยหลงแหละ..”
แล้วอยากรู้ไหมว่าทำไมเขาถึงไม่หลง ก็ออกจะจงใจเดินพาคยูฮยอนซิกแซกผ่านฝูงคนมากมาย แยกให้พ้นจากร่างบางที่สุดแสนจะหน้าเหมือนนั่นหรอก โอกาสที่จะได้อยู่กันสองต่อสอง ไม่อยากให้คนอื่นกวน ขอโทษนะ...อึนยอก
‘แหมะ..ลูบๆ’
ซีวอนมองตาถลน ไอ้ห่านี่กำลังลูบแก้มเมียเขา เกือบจะยั้งอารมณ์ไม่ไหว ถ้าเกิดมันไม่มาลูบแก้มเขาต่อ และยังจะใจกว้างพอที่จะเห็นว่าคนอื่นๆก็ทำแบบเดียวกัน
“นี่แหน่ะๆ” คยูฮยอนไปขอแป้งจากคนนั้น เอามาป้ายแก้มเขามั่ง ซ้ายที ขวาที ก่อนจะตบแปะๆ แล้วหัวเราะกิ๊กๆ
ชอย ซีวอน คิดอะไรดีๆ ได้แล้วล่ะ นี่มันเทศกาลแห่งการลูบไล้ชัดๆ ห่า.....กูชอบว่ะคิบอม สุดยอดเฟสติวัลที่ถูกใจเลยว่ะ
และไม่นาน ในมือซีวอนก็ถือขันอันหนึ่ง ข้างในก็มีแป้ง หลังจากนั้นก็จัดการลูบแก้มใสผ่องของคยูฮยอนสักที แปะเสร็จแล้วอยากจะแถมจูบให้สักฟอดเสียเหลือเกิน หลังจากนั้นก็ทำเนียน ลูบต่ำลงมายังลำคอและเนินอก ป้ายเฉียดหัวนมเล็กให้เสียวเล่น...แหม่ ก็อยากใส่เสื้อคอเว้าแขนกุดล่อตะเข้เองนี่หว่า เห็นแบบนี้ตะเข้ตัวไหนไม่อยากโดดงับมั่ง
กางเกงที่ใส่มาก็สั้นซะเหลือเกิน...ขาขาวที่โผล่พ้นนอกผ้าแค่มองก็ต้องกลืนน้ำลายแล้ว
“นายเล่นอะไร จั้กจี้” คยูฮยอนผลักมือเขาออก เขาก็เลย จี้เอวบางเล่นซะเลย ร่างบางดิ้นหนี หัวเราะคิกคัก หน้าก้มต่ำลงมาชนอกเขา แม้น้ำเย็นๆ จะช่ำไปทั่วตัว ความรู้สึกรุ่มร้อนพลุ่งพล่านขึ้นอย่างหยุดไม่ได้
ต้องพอแค่นี้ ถ้าไม่ติดว่ากำลังเล่นสวีทเกินเหตุกลางสาธารณะชน จนคนอื่นๆ พากันมองมาที่เขาและร่างบางเป็นตาเดียว
ถือโอกาสจับมือบางเดินออกมาจากที่นั่นซะเลย ทีแรกคยูฮยอนขยับมือหนี ไม่ยอมให้จับ พอเขาหันไปกระซิบบอกว่าเดี๋ยวหลงก็ดูเหมือนจะยอมให้กุมมือเดินนำโดยดี
มือที่ประสานกันหลวมๆ...ก็ทำให้ใจเต้นแรงได้เหมือนกัน แล้วคยูฮยอนจะรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม เขาออกจะหม้อขนาดนี้ จะมีใจให้ไหมนะ สนเขาบ้างรึเปล่า?
ด้วยความสงสัย ก็เลยส่งสายตาไปถาม ฝ่ายนั้นเสหลบแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้
อ้าว...มีใจนี่หว่า เขินกันเห็นๆ เลย
………..………………………..………………………………………………
คิบอมเตรียมพร้อมเสมอ รู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไรในช่วงเทศกาลนี้ กล้องพกพาคู่ใจบันทึกภาพถ่ายเดินไปตามถนน บันทึกภาพไว้ทุกมุมมองที่เห็น แต่สมาธิก็หายวับทุกทีที่น้ำเย็นๆ ราดมาถูกตัว ร่างสูงในชุดเสื้อลำลองสบายๆ ตัวเปียกโชก เพราะทุกคนพร้อมใจกันเข้ามาเทน้ำใส่ตัวเขา ไม่ได้สาดเข้ามาเปียกกล้อง ดีที่ยังเกรงใจกล้องในมือกันบ้าง..
คิบอมหยิบกล้องมาถ่ายภาพ ทุกภาพถูกบันทึก...ถูกเก็บรวบรวมไว้ในความทรงจำ ผู้ต่างเชื้อชาติกับตัวเขากำลังยิ้ม กำลังหัวเราะ อย่างสนุกสนาน พูดคุยด้วยภาษาที่เขาจับใจความไม่เคยได้
กำไรของช่างภาพ...คือความสุขจากงานแบบนี้
มุมปากยกยิ้ม..แล้วก็หดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อหน้าเขากำลังถูกปืนฉีดน้ำฉีดใส่ไม่ยั้ง ต้องรีบเบี่ยงกล้องหลบ ไม่ใช่การฉีดแค่เป็นมารยาทเหมือนคนอื่นๆ นี่เล่นจงใจฉีดเอาๆ แต่ที่หน้า คิบอมเบี่ยงหน้าหนี แต่ปืนฉีดน้ำก็ยังคงระดมยิงใส่แก้มเขาอยู่นั่นแหละ
คิบอมเก็บกล้อง หรี่ตามองพอจะเห็นเจ้าคนประทุษร้ายเขาแล้ว
ก็จะใครซะอีก ดีที่ไม่ฉีดน้ำทะเลใส่หน้าน่ะ
ร่างบางลอบยิงจนพอใจ ก็ใส่ตีนผี วิ่งหนีไปแล้ว พอหันหลังถึงได้เห็น ปืนฉีดน้ำที่ทำเป็นเป้สะพายหลังนั่นมัน
หมีพูท์ชัดๆ!!
นึกว่าทะเลาะกับเด็กละกัน แต่มันก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ เด็กแบบนี้มันต้องสั่งสอนซะมั่ง จะได้รู้จักโตสักที
………..………………………..………………………………………………
หลังจากเล่นน้ำจนหนำใจ ซีวอนก็ย้ายฐานทัพมาที่ใหม่ หน้าโรงแรมที่มีงานแต่งนี่หล่ะ เสียดายที่ไม่ได้มีแค่เขากับคยูฮยอน ยังมีคนอื่นอีกมายมายที่ออกมายืนรับลมเย็นๆ ที่ซัดเข้าฝั่ง ฟ้ากระจ่าง แม้จะประดับประดาด้วยดาวดวงเล็กดวงน้อย แต่ก็ยังไม่ค่อยสว่าง อาจเป็นเพราะดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ที่โผล่ออกมาแย่งแสงดาวไปหมด
“อยากเห็นพระจันทร์เต็มดวงไวๆ จัง” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้น ตาเรียวตกอยู่ในอารมณ์เพ้อฝัน
น่ารัก.....สุดๆ ไปเลยให้ตาย
“ชอบดูพระจันทร์เต็มดวงเหรอ”
“อื้อ มันสวยมากๆ เลยนะ”
“เดี๋ยวพาไปดูไหม...”
“ที่ไหนเหรอ?”
“Fullmoon Party”
คยูหันมาทำหน้างง ครุ่นคิดอยู่แว่บนึง ก่อนจะหน้าแดงเรื่อๆ กะแล้วว่าต้องรู้จักงานนี้ เชื่อสิ ผู้ชายเกือบทุกคนรู้จัก ถ้าพูดถึงเมืองร้อนแห่งนี้น่ะนะ เคยฟังมาแต่ก็ยังไม่เคยไป...ก็เลยไม่รู้ ว่ามันเด็ดแบบที่เขาลือรึเปล่า ที่จริงก็อยากมาที่นี่นานแล้ว เพิ่งจะมีโอกาสดีๆ แบบนี้ล่ะ
“ใครจะไปกับนาย” เสียงหวานต่อว่าทำเอาใจสั่นไปหมด เดินหนีเพราะเขินน่ะไม่ว่าหรอก แต่อย่าทิ้งให้เขาอารมณ์ค้างเลยได้โปรด
………..………………………..………………………………………………
คิบอมเดินตามร่างบางนั่นมาตลอด คนถูกตามมัวแต่สนุกจนไม่ทันสังเกต คิบอมจะเรียกการตามครั้งนี้ว่าไงดี ‘การสะกดรอยหมีพูท์’ ดีไหม?
ร่างบางยิ้มเวลาถูกสาดน้ำใส่ และไม่เคืองเวลาถูกปะแป้ง เขาก็คิดว่าจะถือตัว จับนิดจับหน่อยไม่ได้ซะอีก เออ แบบนี้ค่อยดูน่ารักหน่อย
คิบอมเดินไปใกล้ๆ ร่างบางอีกนิด ก็ยังคงไม่รู้ตัวอยู่ดี เอาแต่สนใจกลุ่มสาวๆ ที่ยืนเต้นยั่วล้อเสียงเพลงอย่างคึกคัก มันก็น่ามองอยู่หรอก ถ้าไม่ติดการตามประชิดร่างบางนี้ก่อน
“มองมากๆ เดี๋ยวก็อยากหรอก”
ร่างบางหันควับ ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจที่เห็นเขา มือเรียวยกขึ้นจะทุบแต่ก็ชะงักหยุดไว้เมื่อเจอสายตาเขา กำลังท้าอย่างเอาจริง
“อกุศล”
คำพูดสั้นๆ ง่ายๆ แต่แสบทรวงดีแท้ น่าตีอย่างที่คิดจริงๆ
“ใครอกุศล..ฉันแค่คิดว่ามองมากๆ เดี๋ยวอยากเต้น...ตะหาก” คิบอมตอกกลับได้แสบพอกัน คราวนี้ถึงได้ทุบที่ต้นแขนเขาไม่ยั้ง ไม่เจ็บหรอก ขำมากกว่า
ร่างบางหยุดมือ เปลี่ยนมาเป็นหยิบอาวุธในมืออีกข้างเล็งใส่แทน ปืนฉีดน้ำเล็งแล้วยิงใส่เขา
“พอๆ เดี๋ยวกล้องพัง”
คราวนี้ก็ว่าง่าย ยอมหยุดยิงอย่างที่บอก แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย คิบอมเลยให้รางวัลด้วยการยกกล้องขึ้นมาเก็บภาพเจ้าตัวไว้ ตอนแรกก็ยืนเกร็ง หน้ามุ่ย แต่พอเขากดถ่ายไปหลายรูปเข้า ก็ยอมยิ้มออกมา
สงสัยกลัวตัวเองไม่สวย...หึ
คราวนี้เลยได้นายแบบประจำเทศกาล ถือปืนฉีดน้ำเดินเล่นอย่างสนุกสนาน หันมายิ้มให้กล้องบ้างเป็นบางที..บางทีก็เคอะเขิน ไม่ยอมมองกล้อง
อายอะไร อายกล้อง หรือว่าอายเขา?
แปลกดีนะ ตอนแรกก็รู้สึกอยากแกล้ง แต่พอเห็นรอยยิ้มออกมาจากเจ้าตัว ตอนนี้ ดันเปลี่ยนใจ อยากทำให้ยิ้ม อยากเห็นยิ้มน่ารักๆ แบบนี้มากกว่า
เขาไม่ชอบทำลายสิ่งสวยงามนักหรอก
………..………………………..………………………………………………
ชายหาดส่วนตัวสงบกว่าที่อื่นจริงๆ ไปๆ มาๆ เขาเดินออกมาจากฝูงคน มากับร่างบางนี้ได้ไงกันละเนี่ย
คิบอมมองหน้าหวานอยู่นาน เจ้าตัวก็มองตอบ ตาประสานกันนานพอดู ตาเรียวตอนแรกมองด้วยความรู้สึกที่ว่าเป็นแค่คนแปลกหน้าคนนึง แล้วตอนนี้ กำลังมองเขาแบบไหน ถึงได้ดูขลาดเขินในบางที ดูสับสนในบางครั้ง บางคราวเหมือนจะคิดอะไร...เกี่ยวกับเขาอยู่
“ทำไมถึงชอบถ่ายรูป?”
คิบอมเม้มปาก ขมวดความคิดออกมาเป็นคำตอบที่ไม่ได้ดีนัก แต่มันก็บ่งบอกความเป็นตัวเขาเลย
“เพราะไม่อยากพลาด..อะไรดีๆ ไป”
คนฟังทำหน้าแปลกใจ และก็คลี่ยิ้มกว้างเห็นฟันขาวทุกซี่ คิบอมมองเองก็เผลอยิ้มตามไปด้วย รอยยิ้มที่แสนสดใสของคนตรงหน้ามีเสน่ห์...น่ามอง
“เหมือนฉันเลย ฉันก็ไม่อยากพลาดอะไรดีๆ..ไม่อยากมาเสียดายทีหลัง โดยที่ไม่ได้ทำอะไร แต่มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องถ่ายรูปหรอกนะ”
“แล้วมัน เรื่องอะไร?”
“ก็เรื่องงาน เรื่องความรัก ก็ทุกๆ เรื่องแหละ”
คิบอมเองก็คิดเหมือนกับที่เจ้าตัวพูดนั่นแหละ เรื่องงานก็อยากทำให้เต็มที่ ลองได้ลงมือลงแรงไปแล้ว ผลตอบแทนกลับมาจะต้องดีที่สุด
ส่วนเรื่องความรัก...เขาอาจจะยังไม่เต็มที่จริงๆ เหมือนรู้สึก ว่ามันยังไม่ถึงเวลาของมันจริงๆ...แม้จะมีแฟน เขาก็ทุ่มเทให้กับงานมากกว่า
“ดีจังที่ได้คุยกับคุณ ไม่คิดว่าจะได้คุยดีๆกันแบบนี้”
คิบอมยิ้มรับกับคำชมของร่างบาง เขาก็ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่...พูด แค่เป็นตามตัวตนของเขา
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ผมอี ฮยอกแจ”
“ผมคิม คิบอม” คิบอมยิ้มตอบรับความสัมพันธ์ดีๆ ที่เกิดขึ้น ถ้าไม่ทำความรู้จักกัน ต่อไปอาจจะเสียดายก็ได้...
กำลังรู้สึกแบบนี้ใช่ไหม...รู้สึกเหมือนกัน
………..………………………..………………………………………………
ซีวอนเดินมาส่งคยูฮยอนหน้าบังกะโลเล็ก มองร่างบางหายเข้าไปในนั้นอย่างอาลัยอาวรณ์ ก็รู้ว่าง่วง ใกล้จะเช้าแล้วนี่ ความง่วงเลยเข้าเล่นงานซะก่อน ตาเรียวปรือตั้งแต่เดินอยู่ชายหาดแล้ว ก็ไม่อยากจะทรมานร่างบางต้องทนง่วง แต่คยูฮยอนจะรู้ไหม กำลังทรมานเขาอย่างสุดๆ ไปเลย
ซีวอนหันหลังกลับ มือควานหาแว่นดำ ซึ่งตอนนี้หายไปอยู่ไหนแล้วไม่รู้อย่างเร่งด่วน สัญชาตญาณร้องเตือนอันตรายเมื่อเห็นอึนยอกกำลังเดินมาที่บังกะโล กำลังเดินตรงมาทางเขาเลย
‘เฮ้ย’
ซีวอนเดินไม่ระวัง เท้ายวบลงกับพื้นทราย หน้าทิ่มลงกับพื้น อย่างที่บอก ทรายทั้งนุ่ม ทั้งดูดเท้า ยิ่งห่างชายหาด ยิ่งนุ่มเวอร์ เดินไม่ระวังก็ล้มแบบนี้แหละ
ถือว่าพระเจ้าเข้าข้างละกัน
“เป็นอะไรไหมเนี่ย” อึนยอกเดินเข้ามาหา เขาเงยหน้าขึ้น ตัวที่เปียกอยู่แล้วยิ่งติดทรายได้ง่าย หน้าเลอะทรายแทบทั้งหน้า ไม่คิดจะปัดออก ปล่อยให้มันเลอะอยู่แบบนั้นแหละ ดีแล้ว อุ่นใจดี
“ไม่เป็นไรครับ ผมแค่หน้าทิ่มทรายเพราะเซ่อซ่าเองต่างหาก” เสียงดัดจริตออกไปจากปาก แถมใส่ร้ายตัวเองให้ดูเซ่อๆ เข้าไว้ เพื่อ????
“กลับบ้านดีกว่า ไว้เจอกันครับ” ซีวอนยิ้ม โบกมือลา แล้วเดินหนีไปเลย ก็ยังรู้สึกถึงสายตาที่เหมือนฮยอกแจ กำลังมองตามอยู่ มัน...บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกไง
กลัวตัวจริงจะรู้ ว่ากำลังหนีมามีกิ๊กนอกประเทศ ให้ตาย! หรือว่าจะเลิกยุ่งกับคยูฮยอนดี...
ไม่เอา!!!
………..………………………..………………………………………………
คิบอมกลับมาถึงบ้านก็อาบน้ำเปลี่ยนชุด ตอนแรกตั้งใจว่าจะดึงภาพลงโน้ตบุค แต่ความง่วงก็เอาชนะจนได้ เก็บของ ตั้งใจจะไปนอน สวนกับซีวอนที่เพิ่งกลับมา
"มึงเคยจริงจังกับใคร จนถึงขั้นอยากแต่งงานด้วยไหมวะ?"
ตาจะสว่างเพราะถูกถามด้วยคำถามแปลกๆ อดคิดไม่ได้ว่า ไอ้คนถาม มันเป็นอะไรมากไหม
"ถามกูทำไม"
"กูกำลังรู้สึก.."
"มึงอยากแต่งงานเหรอ"
" กูอยากแต่ง.."
“กูไม่เชื่อ..” คิบอมตอบไปโดยไม่ต้องไตร่ตรองเลย อย่างซีวอน ก็ได้แค่หม้อไปทั่ว ไม่หรอกที่จะยอมหยุดหม้อ
"ถ้าแต่งแล้วกูจะได้นอนกกทั้งวันทั้งคืน กูยอมแต่ง"
"ไอ้เชี่ย....”
แล้วก็หนีไม่พ้นเรื่องลามกตามแบบที่เจ้าตัวถนัด
“อย่างมึงเหรอจะจริงจังกะใครถึงขั้นนั้น"
ซีวอนอยากจะตอกกลับเหลือเกิน แล้วมึงอ่ะ? เคยเหรอ ก็ไม่ต่างกันหรอก ไม่เคยเห็นจริงจังกับใครมาตั้งแต่สมัยเรียน ตอนนี้แฟนคนปัจจุบันของมึงก็น่าสงสารสุดๆ แล้วล่ะวะคิบอม แม้มึงจะไม่หม้อเหมือนกู แต่มึงไม่ใส่ใจเค้าเท่ากู กูหม้อ แต่กูจริงใจเว้ย!
………..………………………..………………………………………………
กว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมาอีกวันก็เย็นมากแล้ว คิบอมออกมานั่งเล่น มองน้ำมองฟ้า ทอดตัวนั่งสบายๆ อยู่หน้าบ้าน มองคนที่นานๆ ทีจะเดินผ่านอาณาเขตของหาดส่วนตัว คิบอมดึงรูปลงโน้ตบุคเรียบร้อยแล้วก็จัดการลบรูปเก่าในกล้อง เสียดาย หรือว่า ไม่ต้องลบมันเลยดีไหม..
ตาเรียว จมูกเล็ก ผมดำสั้น..เจ้าของภาพยังไม่ได้ดูภาพของตัวเองเลย เก็บไว้ให้ดูก่อนละกัน
คิบอมเดินออกไปยังชายหาด ตั้งใจเดินไปใกล้ๆ จุดที่เคยเจอกับฮยอกแจ มองหาไม่เจอก็นั่งลงกับพื้นทราย
นี่เขาตั้งใจมารอเลยงั้นเหรอ
ฮยอกแจพิเศษขึ้นมาอีกนิด จนสามารถมานั่งรอได้เชียวนะ
“สวัสดี คิบอม” เสียงทักให้ต้องหันไปหา คนที่กำลังคิดถึงอยู่เดินเข้ามา พร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ เขา ตาเรียวมองกล้องที่คล้องคออยู่อย่างสนอกสนใจ
“อยากดูรูปเมื่อวานล่ะสิ”
ฮยอกแจพยักหน้า
“เอาไปสิ” คิบอมบอก พยักเพยิดให้หยิบกล้องที่คล้องคอเขาออกไปเอง ก็มือที่ท้าวลงกับพื้นทรายจนเลอะ เลยไม่อยากจับกล้องนัก...
ร่างบางยันเข่าลงกับพื้น ชะโงกตัวเข้ามาหยิบกล้องออกจากคอเขา ใกล้จนได้กลิ่นหอมละมุนมาจากตัวบางๆ คิบอมก็เลยเผลอสูดกลิ่นหอมเข้าไป ร่างบางคงจับสังเกตได้ เอากล้องออกไปแล้วก็นั่งหันหลังให้ ไม่ยอมหันหน้ามาทางเขาเลย
“ตัวไม่เหม็นหรอก...”
“บ้า!”
“อ้าว ก็นึกว่ากังวล” คิบอมชะโงกหน้าอ้อมไหล่บาง อยากจะเห็นอาการฮยอกแจจริงๆ ว่าเป็นอะไรกันแน่น่ะ
ร่างบางหันมาได้จังหวะดีจริงๆ เชียว กลิ่นหอมละมุนอีกแบบมาจากแก้มใส กลายเป็นว่าเขาได้กำไรสองต่อเลยสิเนี่ย
ฮยอกแจเอามือจับแก้ม ถอยออกด้วยท่าทีตกอกตกใจ ตาสวยกร้าวกำลังบ่งบอกว่าโกรธที่ถูกทำแบบนี้
เออ เขาก็คาสโนว่า ไม่ได้แพ้ซีวอนหรอกนะ ไม่งั้นจะเป็นเพื่อนกันได้เหรอ
เพียงแค่...เขา ชั้นเชิงดีกว่าเยอะ รับประกัน
to b con
เดี๋ยวเปลี่ยนชื่อฟิคเป็น สลับคู่มาชู้ชื่นดีกว่า ฮ่ะๆ ขำตัวเอง ยิ่งพิมพ์ยิ่งขำ ไม่รู้ว่าคนอ่านจะขำเหมือนไรท์เตอร์เองไหม
เรื่องนี้ตลกฉ่อย ฉ่อยได้ใจจริงๆ ส่วนบอม คิดว่าไงคะ? จะฉ่อยสู้ได้ไหมล่ะนี่
ส่วนทะเลที่ไปเที่ยวกัน ไม่ได้ระบุสถานที่ อยากให้จิ้นตามสบาย
ส่วนพระจันทร์ ลองชะโงกหน้าออกไปนอกบ้านดูสิคะ ครึ่งพอดีเลย เห้อ~ อะไรจะบังเอิ๊ญบังเอิญขนาดนี้
ถามหน่อย อยากไปฟูลมูลกับคู่นี้ไหม?
-*- ช่วงนี้เคืองฉ่อย เคืองจริงๆค่ะ จะจับคู่ โจ้ว* โจ้ แล้วนะ
วางแผนไว้แล้ว เอากี้คู่น้องโจ้ว 555+
คู่อื่นไม่รู้ เฮ้อ ไม่เอาซีฮัน ไม่อาวววว ป๋าแมน ไม่เอา ไม่อยากให้เคะฉ่อย มันเลว อย่าไปสนมัน
T^T
.
.
อยากไปตามวอนด๊อง!!!!!!!!!!!!!!!!
แง้ๆๆๆๆๆๆๆ
อยากเจอด๊อง ทงเฮที่รักก
edit @ 20 Nov 2008 21:34:39 by มิลฮี~เรียวยอก
Tags: รักกี้ เคืองฉ่อยว่ะ, รักไก่
#1 By RainbowTK on 2008-04-14 22:18