*Smile* :: first

(Won:: bum ::Hyuk)

"ซีวอน"

ร่างสูงหันไปยังเสียงที่เรียก ฮยอกแจนั่นเอง ร่างเล็กวิ่งเข้ามาหา ใบหน้าสดใสประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูน่ามอง หลงเสน่ห์เพราะเหตุผลนี้รึเปล่า ตอบคำถามตัวเองโดยไม่สงสัยแต่อย่างใด

ว่าใช่

"ไหนบอกว่าอาทิตย์หน้าถึงจะกลับมาไง"

"ก็พอดีวิชาที่ฉันเก็บหน่วยกิต เลื่อนสอบเร็วขึ้นน่ะ เลยได้กลับมาเร็วไง"

"ไม่ดีเหรอ" ฮยอกแจเอียงคอหันมาถาม

แปลกไปนะ...

ฮยอกแจคนตรงหน้า ดูสดใสกว่าคนเก่าที่เจอที่โซลอย่างสิ้นเชิง

"เขาหายดีแล้วเหรอ"

คำถามแม้จะสร้างความเงียบและอึดอัดเพียงใด ฮยอกแจก็พยักหน้าตอบกลับมา

"ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะเลย"

แต่พอได้ถามไป รู้สึกโล่งอย่างประหลาด อันที่จริงหลายครั้งที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เพื่อจะโทรถาม แต่พอได้ยินเสียงปลายสายตอบกลับมา เขารู้ว่าควรจะเปลี่ยนเรื่องคุย

ไม่อยากได้ยินเสียงร้องไห้อีก......

"แต่เขายังจำฉันไม่ได้ล่ะ..."

นี่คือความเจ็บปวดที่ฮยอกแจต้องแบกรับ ลำพังผู้ชายตัวเล็กๆ คนเดียว ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่แสนเลวร้าย  เขาเห็นมากับตา ฮยอกแจตัวสั่นไปทั้งร่าง เมื่อได้ยินที่คุณหมอบอกมาว่าคิบอมอาจจะเป็นเจ้าชายนิทราอีกตลอดชีวิต อุบัติเหตุรถยนต์อย่างไม่คาดฝัน รถซีวอนที่ขับประสานงากับรถสิบล้อพังยับเยิน โชคดีที่คิบมอดวงแข็ง รอดมาได้ แต่ลมหายใจก็อ่อนแรงเต็มที

"อย่างน้อยเขาก็ยังอยู่กับคุณนะฮยอกแจ"

ร่างเล้กพยักหน้ารับ...

เราสองคนเดินคุยกันมาจนถึงหน้าบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังเล็ก รั้วขาว ภายในบ้านมีเสียงทีวีดังออกมา คาดว่าคงเป้นพ่อแม่ของฮยอกแจที่กลับมาจากทำงานแล้ว

จะบอกว่าที่จริงแล้วผมจงใจเดินมาส่งเขาก็ไม่ผิดนักหรอก

"ขอให้เขาหายไวๆ นะฮยอกแจ"

"ขอบคุณมากซีวอน"

ฮยอกแจก้มโค้งให้ ผมจับเขาไม่ให้โค้งไปมากกว่านี้ เลยถือโอกาสดึงมือคนตรงหน้าเข้ามากุมไว้

"คุณเข้มแข็งมาก...ฮยอกแจ"

เรียวปากบางคลี่ออกกว้าง รอยยิ้มที่แสนงดงาม นานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่เห็นเขายิ้มให้แบบนี้ คิดถึง......มันมากแค่ไหน รู้ไหม ผมคิดถึงคุณมาก ครั้งสุดท้ายที่เจอคุณ สองแก้มคุณเปียกด้วยน้ำตา

ผมเรียกความช่วงเวลาแห่งความสุขกลับมาให้คุณไม่ได้  เวลาเห็นคุณเศร้า ผมก็เศร้า...ผมช่วยอะไรคุณมากไปกว่าการปลอบคุณไม่ได้เลย

ได้แต่กุมมือคุณ ไว้ เผื่อว่า จะช่วยแบ่งเบาความทุกข์ ความเสียใจจากร่างบางๆ นั้นได้

ความทุกข์..มีคนช่วยแบ่งเบา ดีกว่าร้องไห้อยู่คนเดียวเป็นไหนๆนะ

แต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยมือเขาไปหาเจ้าของที่แท้จริง......

"คุณจะกลับโซลวันไหน"

"อีกสองสามวัน...ฉันอยากรีบกลับ ไปดูแลเขา"

"ไว้ผมจะเยี่ยมคิบอมบ่อยๆ"

ฮยอกแจพยักหน้า..โบกมือลา

"แล้วเจอกันนะซีวอน"

.

.

ฮยอกแจ

ถ้าผมมี.........เวทมนต์

ผมก็ยังวาดฝันถึงวันนั้นที่ผมจะมีคุณอยู่เคียงข้าง ผมจะขอให้คุณอยู่กับผมตลอดไป

แต่ผม..เป็นคนที่รักคุณ

ดังนั้นผมจะขอ ให้คุณอยู่กับเขา ให้เขารักคุณ อยู่กับคุณตราบนานเท่านาน

ผมอยากเห็นคุณยิ้มตลอดไป

end

ขอให้คุณยิ้มตลอดไป....ดีใจที่เห็นคุณยิ้มได้อีกครั้ง

ศร

talk~

มีสอง สามตอนจบ ^^

ตอนนี้เป็นซีวอนพาร์ท อีกตอนจะเป็นบอมฮยอกพาร์ทค่ะ

เรื่องนี้ใครคู่ใครก็เดาๆกันไปละกัน

ตอนจบกำลังจะมา ตอนนี้ไปอ่านหนังสือก่อน

อ่าส์..ขอบคุณสำหรับฟิควอนฮยอก *ซึ้งหลาย*

ขอคอมเมนท์ด้วยค่ะ ^^

edit @ 3 Mar 2008 07:02:00 by R~Y~O !^w^!

edit @ 4 Mar 2008 20:51:15 by R~Y~O !^w^!

edit @ 5 Mar 2008 11:34:08 by R~Y~O !^w^!