[EDIT Complet!!]

After Chirstmas...

ขอให้ทุกคนมีความสุข

ขอให้ทุกคนมีแต่รอยยิ้ม

ขอให้ทุกคนได้รับแต่สิ่งดีๆ จากนี้และตลอดไป

วันคริสต์มาส สุดยอดเทศกาลแห่งความสุขเลย...

ค่ำคืนก่อนวันคริสต์มาส ร้านรวงต่างๆ ประดับประดาไปด้วยไฟหลากสี กล่องของขวัญที่ตั้งโชว์อยู่หน้าตู้ หมวกซานต้าที่เห็นหลายๆ คนเอามาใส่เล่น เสียงหัวเราะพูดคุยถึงนัด เดท ในวันนี้  ทุกคนต่างกระตือรืนร้นให้ถึงวันคริสต์มาสเร็วๆ 

คริสต์มาสมันสำคัญอะไรนักน่ะเหรอ...

ผมเชื่อว่าทุกคนรู้ดี...โดยเฉพาะ คนที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน อย่างผมนี่ไง

^^..

 Happy Chirstmas ...Darling

คิบอมอ่านข้อความไป มือก็ป้ายยาสีฟันลงบนแปรง เสียงแปรงสีฟันทำงานอย่างรู้หน้าที่ คิบอมอมยิ้มอยู่หน้ากระจก กดส่งข้อความตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว

8 e 8 8 .read it in english ^0^

It' Chirstmas day

what do u want?

คิบอมกดส่งไปให้ฮยอกแจแล้วจึงก้มลงไปที่อ่างล้างหน้า บ้วนปากเรียบร้อย ข้อความตอบกลับจากฮยอกแจก็มาถึง

>///<

u..I want u if u kiss me

คิบอมกลั้นหัวเราะจนแก้มพอง ขำตัวเอง ขำคนรักของเขา มาเล่นส่งเมสเสจกันแต่เช้า ยิ่งเล่น ข้อความก็จะยิ่งสื่อ...ถึงความนัยเข้าไปทุกที

'หมับ'

โทรศัพท์ถูกคว้าไปจากมือเขาไปเข้ามือเจ้าจอมทะเล้นดงเฮจนได้ เจ้าตัวยิ้มหน้าบานเมื่ออ่านข้อความที่ถูกส่งเข้ามาจากฮยอกแจ ก่อนจะหัวเราะลั่นห้องน้ำ

"พวกนายสองคนเนี่ย เลี่ยนว่ะ" ดงเฮยิ้มยิงฟัน เห็นคิบอมส่ายหน้าหนีก็นึกหมั่นไส้ขึ้นมาตะหงิดๆ ถือวิสาสะกดพิมพ์ข้อความตอบกลับฮยอกแจแทนคิบอมเองซะเลย

but..I don't like kiss u!

ดงเฮวางโทรศัพท์ไว้ที่หน้ากระจก โทรศัพท์เครื่องเล็กนอนนิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ตอบกลับมาจากฮยอกแจอีก ดงเฮคาดการณ์ได้ว่า ป่านนี้ฮยอกแจคงโกรธคิบอมจนไฟลุกแล้ว

ดงเฮจะหยิบโทรศัพท์ติบอมมาโทรไปหาฮยอกแจแล้ว ก็ไม่ได้คิดจะแกล้งจริงจัง แต่ด้วยเสียงโทรศัพท์ของตัวเองดังขึ้น ทำให้ดงเฮลืมเสียสนิทใจ ยิ่งซีวอนเป็นคนโทรเข้าด้วยแล้ว..

"ฉันแวะมารับคิบอมแหละ บ้า ไม่มีอะไรสักหน่อย รอคิบอมอยู่ เดี๋ยวรีบออกไปหาน๊า~" ดงเฮหยอดเสียงหวานใส่ซีวอน หน้าใสยิ้มแก้มปริ ได้คุยก็ยิ้มไม่หยุด แบบนี้ถ้าเจอกันคงจะแย่แน่

คิดถึงซีวอน~

แล้วก็จะได้เจอเพื่อนๆ ทุกตน ดงเฮยิ้ม สองคืนสามวันที่รีสอร์ทกะซีวอนของเขาเชียวนะ

คาดหวังไว้ว่าไปเที่ยวด้วยกันคราวนี้คงสนุกมากแน่ๆ

ดงเฮลืมไปแล้วเรื่องที่แกล้งฮยอกแจไว้

ฮยอกแจหยิบผ้าพันคอสีแดงออกมาจากถุงสีน้ำตาลเข้ม แล้วก็ยัดกลับเข้าถุงตามเดิม เดินเอาถุงไปโยนใส่ไว้ในตู้ ฮยอกแจกลับมานั่งจัดเสื้อผ้าที่เตียง ถอนหายใจ คอยมองไปที่ตู้เป็นระยะๆ เพราะตัดใจไม่ลง ด้วยอุตส่าห์บรรจงเลือกผ้าพันคอผืนนี้มาอย่างตั้งใจ ว่าจะเหมาะกับคนรับแน่ แต่ดูสิ คนรับไม่ได้คิดจะถนอมน้ำใจกันเลย

มาแกล้งกันทางเมสเสจอย่างนั้นเหรอ อยากให้เขาโกรธเหรอไง...คนใจร้าย

ฮยอกแจรูดซิปกระเป๋าเสื้อผ้า แน่ใจว่าของที่เตรียมครบแล้วก็ลุกออกจากห้องไป

ทุกคนมาถึงที่นัดในเวลาไล่เลี่ยกัน  และก็ต่างพร้อมใจกันพาคู่ของตัวเองมาด้วยโดยไม่ต้องนัดหมายแต่อย่างใด อย่างเช่นไอ้น้องเล็กที่สุดในกลุ่มคยูฮยอนก็ควงคู่มากับซองมิน คู่นี้ดูเฉยๆ แต่เวลาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งขี้หึงขึ้นมาล่ะก็แทบบ้านแตก  ฮันเกิงมากับฮีชอล ไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัยแท้ๆ ใครจะไปติดว่าคู่นี้จะลงเอยได้ล่ะ แล้วยิ่งดูตอนนี้สิ หวานยังกับอะไรดี แม้จะด่ากันเป็นส่วนใหญ่ก็เถอะ

 "ฮยอกแจยังไม่มาอีกเหรอคิบอม" ชินดงถามขึ่น มือก็กุมคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ไปด้วย เด็กผู้ชายตัวเล็กน่ารักๆ เขายังไม่รู้จักชื่อ

"ชินดงแอบร้ายควงเด็กเลยว่ะ" เยซองเดินเข้ามาแซว หันไปยิ้มให้เรียวอุคที่ยืนอยู่ข้างๆ กัน

"อิจฉาเหรอไงเย่ นายก็เลิกกับอุคแล้วไปหาเด็กสิ" ฮีชอลเหยียยิ้ม เยซองหน้าเสียเมื่อหันมาเห็นสีหน้าเจื่อนๆ ของเรียวอุค อยากจะกระโดดถีบปากไอ้บ้าฮีชอลจริงๆ

"แซวเว้ย แค่แซว แฟนฉันน่ารักกว่าเด็กที่ไหนๆ อยู่แล้ว!! ฮัน นายเอาเมียนายไปเก็บหน่อยดิ พูดยุยงอยู่ได้ เดี๋ยวแม่ตบซะหรอก"

"เฮ้ยๆ มากไป"ฮันเกิงเข้ามาห้ามทับฮีชอลที่ทำท่าจะโดดใส่เยซอง อย่างนี้เค้าเรียกว่าปากชวนหาเรื่องจริงๆ  ฮันเกิงลากแขนฮีชอลให้ออกมาห่างๆ เยซองที่ยืนแลบลิ่นปลิ้นตาหลอก มืออีกข้างโอบเรียวอุคที่กำลังยิ้ม

"ซีวอน~"ดงเฮลากเสียงยาวเมื่อเห็นรถของบ้านซีวอนแล่นเข้ามาจอดด้านหลังรถตู้ ร่างสูงใหญ่เดินลงมาจากรถพร้อมกับเป้ใบย่อมๆ ข้างตัวมีฮยอกแจตามหลังมา ดงเฮปราดเข้าไปหา เกาะแขนกอดเอว ทำให้เป็นที่อิจฉาของใครหลายๆ คน...รึเปล่า?

ตารีเห็นซีวอนกอดตอบดงเฮ ปรายตาไปมองคนข้างหลังที่ยืนพิงรั้วอยู่ คิบอมคลี่ยิ้มส่งมาให้ ฮยอกแจบทจะทำเมินก็เลยไม่ได้ทำ แม้จะงอนตุบป่องแต่ก็เดินเข้าไปหคิบอมอยู่ดี

คนอะไร...ไม่เข้มแข็งเอาซะเลย แค่เห็นเขายิ้มให้ก็หายโกรธง่ายๆ แล้วเหรอ

คิบอมอ้าแขนโอบฮยอกแจ หยิบกระเป่าออกจากมือเล็กมาถือให้

"กินข้าวมารึยัง"

ฮยอกแจสั่นหัวน้อยๆ ในอกพองโตเมื่อถูกลูบคลำทีแก้ม ราวกับจะสำรวจถึงความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าเขาให้หมด ตาคมกวาดมองสำรวจอย่างเพ่งพินิจ แค่เขาต้องแยกไปทำงานที่ต่างประเทศแค่อาทิตย์กว่าๆ ฮยอกแจก็ดูผอมลงกว่าเก่าอีก คิดได้ล่ะว่าคงคิดถึงเขาจนไม่มีกระจิตกระใจจะกินอะไร

เขาเองก็ยอมรับว่าเป็นแบบนั้น ถึงได้ยกเลิกงานเดินแบบบางงานไป เพื่อที่จะได้กลับมาหาฮยอกแจของเขาไวขึ้น

หน้าใสยิ้มตอบ แต่ก็แฝงด้วยกลิ่นไอเศร้าสร้อย รอยยิ้มกว้างและสดใสของคนรักที่คาดว่าจะได้เห็น กลับเป็นแค่การคลี่ยิ้มน้อยๆ เท่านั้น

"เป็นอะไร..ใครทำอะไรเรา?"

ตารีสบตาคมแล้วหลุบต่ำ นึกเคืองคิบอม ตัวเองแกล้งเค้าแล้วทำเป็นไม่รู้ได้ไง

"เปล่า ไม่มีอะไร" ฮยอกแจเมินหน้าหนีคำถามทางสายตาของคิบอม

คิบอมอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่พูด

"เอ้า ไปกันได้แล้วครับทุกคน" คยูฮยอนจะโกนบอก แล้วกระโดดขึ้นที่คนขับ แน่นอนว่าเบาะด้านข้างต้องจกเป็นของซองมินไปโดยปริยาย

ฮยอกแจถูกจูงมือไปที่รถ มือใหญ่ยื่นมาจับเสียแน่น ทำยังกับจะโกรธเขาอย่างนั้นแหละ

เขาผิดเหรอ...คิบอม

คิบอมคนบ้า!! 

ฮยอกแจนั่งอยู่ติดเบาะหลังกับคิบอม ชินดงกับแฟนก็นั่งคุยอยู่กับฮันเกิงและฮีชอลเรื่องสกีอยู่เบาะหน้า เสียงหัวเราะของเรียวอุคเวลาฟังเยซองเล่าเรื่องตลก หรือจะเป็นคยูฮยอนกับซองมิน ที่คอยชี้ให้ดูวิวข้างทางกันตลอดเวลา ส่วนดงเฮกะซีวอนที่นั่งข้างๆ แทบจะเกยกันอยู่บนเบาะแล้วด้วยซ้ำ ฮยอกแจมองไปทีไรก็พาลจะเคืองใส่คนข้างๆ ที่เอาแต่นั่งเฉยๆ มองวิวข้างทางไปเรื่อยเปื่อย แทนที่จะหันมาสนใจกันบ้าง

โทรศัพท์คิบอมดังขึ้น ฮยอกแจหันไปคิบอมก็เอาแต่คุยโทรศัพท์ เขาหันหน้าหนี ไม่อยากจะสนใจ

"โอเคครับ แล้วผมจะโทรไปอีกที" คิบอมกดวางสาย หันมาทางฮยอกแจ ร่างเล็กตาปรือตัวโงนเงนไปเกยไหล่ซีวอนแล้ว

คิบอมโอบฮยอกแจให้มานอนที่ตักตนเอง เจ้าตัวตาปรือมองมาที่เขา แต่ตวามง่วงก็เอาชนะร่างบางนี่จนได้

วิวข้างหน้าต่างรถขาวโพลนมาตลอดทาง หิมะตกจนเริ่มมองไม่เห็นอะไร เมื่อรถจอด  ฮยอกแจตาโตเมื่อเห็นบ้านพักขนาดใหญ่ในรีสอร์ท บ้านทรงสามเหลี่ยมที่เพดานจรดพื้นดิน สวยและน่าอยู่เป้นที่สุด

คยูฮยอนไปเคาะประตูบ้าน คนข้างในเปิดออกมาแล้วคยูฮยอนจึงได้แนะนำตัวกับเพื่อนๆ

"พี่ชายฉันอีทึกและแฟนพี่ชายฉันคังอิน"

"หวัดดีจ้าทุกคน"

"หวัดดีครับพี่~" แทบจะเป็นการประสานเสียงกัน เสียงหัวเราะเฮฮาดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงพูดคุย อีทึกจึงต้องให้เข้ามาข้างในกันก่อน

ฮยอกแจล่ะไม่อยากจะเข้า อยากเล่นหิมะ มองหิมะที่ตกปรอยอย่างไม่รู้เบื่อ หิมะเย็นๆ เปียกแก้ม เขาชอบที่สุดเลย

"ยืนตากหิมะ เดี๋ยวก็เป็นหวัด" คิบอมเดินมาจูงมือคนร่างบางให้เดินเข้ามาข้างในบ้าน ร่างบางยื้อตัวขัดขืนก็ไม่ได้

คิบอมคนเผด็จการ!!

"ห้อง 13 ห้องพอดีเลยเหรอครับพี่"

"ใช่จ้า จะได้เป็นส่วนตัวทุกคนไง" อีทึกตอบระหว่างที่หยิบโถเหยือกมากเทโกโก้ร้อนๆ ให้กับน้องๆ ทุกคนในห้องโถงใหญ่

"แล้วห้องทุกห้องเนี่ย เก็บเสียงไหมครับ ผมขอนอนห้องที่เก็บเสียงดีๆ ครับ"

ทุกคนหัวเราะครืนกับคำพูดของเยซอง เรียวอุคงี้หน้าแดงกล่ำไปแล้ว ซองมินที่นั่งให้คยูฮยอนกอดอยู่บนตักก็หัวเราะคิกคักหน้าแดงไปตามๆ กัน ก็มีฮีชอลน่ะแหละที่แลบลิ้นใส่ฮันเกิง นั่งหน้าเชิดไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

"ฮยอกแจ..อยากได้ห้องเก็บเสียงไหม?" คิบอมหันมากระซิบคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ฮยอกแจหันมาค้อนตาเขียวปัด

"อยากอยู่ก็อยู่ไปคนเดียวสิ" ร่างบางลุกขึ้นจากโซฟานุ่ม

 อะไร...เค้างอน โกรธคิบอมแล้วด้วย ทำให้เค้าเสียใจอยู่ได้

ยังไงก็ไม่ให้แตะ แบร่~~

“ผมกับมินนี่อยากเล่นสกีมากเลยครับ”คยูฮยอนทำท่าจะพาซองมินลุกไปที่ลานสกีในทันทีทันใด อีทึกจึงต้องห้ามไว้ แล้วตกลงจะเป็นคนพาไปเอง เพราะรู้นิสัยน้องชายตัวเองดี บทว่าจะไปก็ต้องไปให้ได้ 

“ฉันไม่ไปนะ ไม่อยากเล่น” ฮยอกแจชิงพูดขึ้นมา ปรายตามองไปที่คิบอม แล้วสะบัดหน้าหนี  คราวนี้จงใจ เน้นสายตาบอกคิบอมโดยเฉพาะ บอกให้รู้เลยว่างอนที่สุดแล้วนะ ห้ามทำเป็นไม่รู้ว่าเขางอน ทำไมได้และไม่ให้ทำแล้วนะ!

คิบอมเดินเข้ามาเกาะข้างหลังฮยอกแจ โอบเอวบางเข้าหาตัว พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ จนแทบละลาย

“เค้าอยากไปน้า ไม่ไปจริงๆ เหรอ แล้วแบบนี้เค้าจะเล่นกับใครล่ะ” พูดจบแล้วไม่พอ ยังแกล้งเป่าหูให้สะดุ้งเล่น ฉกหอมแก้มเขาอีกด้วย

อะไรกันเนี่ย~ ฮยอกแจครวญครางในอก ยังไม่ทันจะเตรียมใจเลยนะ บทจะง้อก็ง้อไม่ทันตั้งตัวเลยเหรอ

ร่างบางหน้าซับสีเลือด หันไปแจกค้อนใส่คิบอมทีแล้วก็ชิงเดินหนีไปออกไปก่อน คิบอมอมยิ้ม รู้อยู่แล้วล่ะ ฮยอกแจเวลางอนมักจะชอบให้เขาง้อ แค่ง้อเดี๋ยวก็หายโกรธ ถึงบางทีเขาก็อยากแกล้งให้งอนไปเรื่อยๆ บ้าง สงสัยคราวนี้แกล้งมากไปหน่อยรึเปล่า ถึงไม่ยอมหายโกรธสักที

เออ แล้วเขาถูกโกรธเรื่องอะไรล่ะนี่?

ดองเฮเห็นแล้วล่ะว่าฮยอกแจกำลังงอนคิบอมอยู่จริงๆ  ก็อยากจะบอกฮยอกแจหรอกนะว่าเขาเป็นคนแกล้ง แต่ว่าไม่บอกดีกว่า คู่นี้เวลางอนน่ารักดี  ^^ ฮ่าๆๆ

“อ๊ากกกกกกกกกกคิบอม ช่วยด้วยอ่า” ฮยอกแจโวยวายลั่น ไถลลงไปกับสกีที่เลื่อนลงเนินจนล้มกลิ้ง เมื่อกี้เขาแค่ลองขยับเท้าเดินบนกระดานเลื่อนได้ไม่กี้ก้าว ก็ถูกมือดี คาดว่าเป็นดงเฮแน่ๆ แกล้งผลักเขา เค้าเล่นไม่เป็นนะ บาดเจ็บขึ้นมาทำไงฮะ!

ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นมาจากกองหิมะที่ล้มหน้าทิ่มลงไป คิบอมสไลด์สกีลงมาหา ย่อตัวดึงฮยอกแจขึ้น มือที่ใส่ถุงมือปัดๆ หิมะออกไปจากหน้าฮยอกแจ คิบอมยิ้มเมื่อเห็นหน้าฮยอกแจง้ำงอ มองดงเฮที่เล่นสกีอยู่กับซีวอนอยู่อย่างเคืองๆ

“คิดว่าดงเฮผลักเหรอ”

“อื้อ”

คิบอมหัวเราะร่วน อมยิ้มอย่างมีเลศนัย

“อย่าบอกนะว่าคิบอมเป็นคนผลักฉันน่ะ”

“เปล่าจ๊ะ” คิบอมสั่นหัว แต่ก็หัวเราะไม่หยุด 

“คิบอมบ้า!!” ร่างบางตะโกนลั่น ผลักคิบอมออกแล้วจึงสไลด์สกีหนี แต่ก็หนีไม่พ้น เนื่องจากเล่นไม่คล่องนั่นเอง แล้วลานสกีนี่ยังมีแต่เนินให้หวาดเสียว เขาดันไม่เจียมมาเล่นลานสกียากๆ เอง แล้วฮยอกแจพลันต้องไถลลื่นล้มลงไปอยู่ตรงปลายเนินอีกจนได้

คิบอมก็รีบตามมาดูฮยอกแจ ร่างบางยันตัวขึ้นนั่ง ซบหน้าลงกับหัวเข่า

“ฮยอกแจ..เจ็บตรงไหน” คิบอมชักจะห่วงร่างบางนี้ขึ้นมา ถ้าบาดเจ็บขึ้นมา เขาคงไม่ให้อภัยตัวเอง แกล้งฮยอกแจจนได้เรื่อง

“เจ็บสิ”

“เล่นต่อไหวไหม ไม่ไหวกลับไปที่พักกันก่อน”

“ไม่เอา ฉันจะเล่น” ฮยอกแจเงยหน้า ดวงตารั้นขึ้นมาทันทีเชียว

“ก็ได้ ตามใจ” คิบอมยอมให้เล่นต่อ แต่ก็เผลอทำเสียงดุใส่ฮยอกแจ เพราะเป็นห่วง ไม่อยากจะให้ฝืนเล่นต่อ

“ฉันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นนี่นา แค่...”

แค่อยากแกล้งเรียกร้องความสนใจ มันผิดไหมล่ะ

ร่างบางก้มหน้า แม้จะพยุงตัวขึ้นได้ ก็ไม่อยากจะเล่นแล้ว สกีเนี่ย

“ไปนั่งกระเช้าไหม” คิบอมปัดหิมะที่หน้าและผมฮยอกแจออก ฮยอกแจไม่ตอบ ถึงอย่างนั้นสายตาก็ฟ้องว่าสนใจ อยากจะไปนั่ง

คิบอมกับฮยอกแจมายืนต่อแถวเพื่อขึ้นกระเช้าขึ้นสู่ยอดเขา ไม่แปลกใจเลยที่จะมีแต่คู่รักซะเป็นส่วนใหญ่ คนที่มากับครอบครัว ก็เป็นภาพที่ดูอบอุ่นมาก ได้มาเที่ยวกับฮยอกแจในช่วงเทศกาลแบบนี้ กลับไปเจองานรุมใส่ก็คงคุ้มค่า

“คิบอม...ไม่ชอบจูบกับเค้าจริงๆเหรอ” ฮยอกแจกระซิบถาม ช้อนตามองด้วยความน้อยใจ หลังจากที่ทนคับข้องใจเรื่องนี้มาทั้งวันแล้ว

ร่างสูงถึงกับขมวดคิ้ว ฮยอกแจเอาอะไรมาพูด

“ใครบอกคุณล่ะ”

“ก็คิบอมน่ะแหละ”

“ผมน่ะเหรอ”

ฮยอกแจพยักหน้าป้อยๆ  ให้คิบอมได้งงหนักไปอีก เขาเคยไปละเมอพูดไปตอนไหน ท่าจะมีการเข้าใจผิดซะแล้ว

คิบอมอยากจะพิสูจน์ซะเดี๋ยวนี้ให้ร่างบางนี่รู้ไปเลยว่าอะไรเป็นอะไร
แต่ถ้าเกิดพิสูจน์แล้วอาจจะได้ไม่คุ้มเสีย ^^ และอาจมีเจ็บตัวเพราะถูกฮยอกแจตบได้

แล้วก็ถึงคิวเขาได้นั่งไปกับฮยอกแจ ร่างบางขึ้นไปนั่งก่อน เขาขึ้นไปนั่งข้างๆ กว่ากระเช้าจะเคลื่อนไปถึงยอดเขาก็คงอีกนานพอดู...จะรอไม่ไหวแล้วว่ะ

“ผมบอกว่าไม่ชอบจูบคุณตอนไหน ฮยอกแจ?” คิบอมชะโงกหน้าเข้ามาหาฮยอกแจ มือเลื่อนไปกุมมือฮยอกแจ

“ก็คิบอมส่งเมสเสจบอกเค้าแบบนั้นนี่”

“เมสเสจ? ไหน เอาให้ฉันดูหน่อย”

ฮยอกแจหยิบโทรศัพท์เครื่องจิ๋วส่งให้คิบอม คิบอมเปิดอ่านเมสเสจ พอจะนึกออกแล้วว่า ประโยค  but I don’t like kiss u เนี่ย  มันเข้ามาอยู่ในมือถือฮยอกแจได้ยังไง

ดงเฮ นอกจากหมอนั่นไม่มีใครอีกแล้ว

“เราถูกดงเฮแกล้งอยู่ล่ะฮยอกแจ เมื่อเช้าดงเฮเอาโทรศัพท์ผมไปดู แล้วก็คงจะพิมพ์ข้อความมาแกล้งคุณตอนนั้นแหละ”

“จริงเหรอ”

“อื้ม”

“ฉันไม่เชื่อ” ฮยอกแจตอบแล้วสะบัดหน้าหนี

“ผมน่ะเหรอ จะไม่อยากจูบคนที่ผมรัก” คิบอมบีบมือที่ตนจับ สื่อความรู้สึกไปบอกให้ฮยอกแจได้รับรู้ ทำสายตาเว้าวอน ให้ฮยอกแจเกิดความเห็นใจ สักนิด..สักนิด

ฮยอกแจก็ยังไม่ยกโทษให้คิบอม ถึงแม้จะเชื่อว่าคิบอมไม่ได้ส่งเมสเสจมาก็เถอะ ถูกดงเฮแกล้งมาทั้งวันโดยไม่รู้ตัวเลยนะ เดี๋ยวฉันก็ไปแกล้งแหย่นายกับซีวอนคืนแล้วจะรู้สึก

เมื่อลงจากกระเช้าแล้ว ก็เดินย่ำลงกับหิมะ วิวสูงบนยอดเขา เมื่อมองลงไปยังด้านล่าง ผืนหิมะสีขาวโพลนจับใจ สวยจนอยากถ่ายรูปเก็บไว้ แต่ก็ไม่ได้เอากล้องมา

ฮยอกแจหันไปมองคนที่เดิมตามหลัง ก็ยังคงเดินตามมาโดยไม่บ่น

ไม่ว่าเขาจะงอนหรือดื้อแค่ไหน คิบอมก็ไม่เคยที่จะห่างไปไหน

เพราะว่าเรารักกันใช่ไหม?

ความรู้สึกของเราจึงสื่อถึงกันได้จริงๆ

“ถ้าหิมะหยุดตกเมื่อไหร่ ฉันจะยกโทษให้” ฮยอกแจพูดลอยๆ คิบอมที่เดินตามมาถึงกับหยุดฝีเท้า

คิบอมเงยหน้ามองท้องฟ้า หิมะเม็ดเล็กเม็ดน้อยที่กำลังตกลงมา
หิมะ..จะเสียใจแค่ไหนน้าถ้าได้ยินคำพูดของคนรักของเขา

“แต่ผมไม่อยากให้หิมะหยุดตก”

“ทำไม คิบอมไม่ได้ชอบหิมะนี่”

“ก็เพราะคุณชอบไง”

คิบอมคนรู้ทัน!!

ใครอยากจะให้หิมะหยุดตกกัน เปล่าสักนิด..

ฮยอกแจโผเข้าหาร่างสูง คิบอมก็อ้าแขนรับร่างบางให้เข้ามาในอ้อมกอด
บางทีคำพูดเล็กๆ น้อยของคิบอม ก็จับใจคนฟังอย่างเขาได้มาก

“ยกโทษให้ผมแล้วเหรอ”

“อื้อ”

“ไม่อยากให้หิมะหยุดตกแล้วเหรอ”

“อื้อ”

“มาจูบกันไหม..”

ฮยอกแจแก้มแดงระเรื่อ เงยหน้าขึ้นแทนคำตอบ คิบอมเลื่อนมือขึ้นมาประคองใบหน้าฮยอกแจ โน้มปากเข้าประทับจูบบนริมฝีปากแดง จูบเนิ่นนาน ทดแทนที่ขาดหายไป ระยะเวลาช่วงที่ห่างเหินกัน อยากบอกให้รู้ว่าคิดถึงมากแค่ไหน

*แชะๆ*

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นทำให้คิบอมต้องผละออกจากฮยอกแจ เอาล่ะหว่า ใครก็ไม่รู้มายืนถ่ายรูปเขาจูบกับฮยอกแจ  คนถ่ายพอถ่ายเสร็จก็วิ่งหนีไปเลย

“เขินไหม”

คิบอมสั่นหัว แต่ดูหน้าคนถามสิ แดงขนาดนี้

“คืนนี้จองห้องเก็บเสียงดีกว่าเนอะ”

ฮยอกแจหลบตาด้วยความเขินหนักเข้าไปอีก

“ถ้าคิบอมไม่รังเกียจเค้าอ่ะนะ..ก็ได้” ฮยอกแจซุกหน้าลงแผ่นอกคิบอม

 “ที่จริงเตรียมของขวัญไว้ให้คิบอมด้วยแหละ เพราะข้อความนั้นน่ะแหละ เลยไม่ได้เอามา”

“ผมก็มีของขวัญจะให้นะ”

“อะไรเหรอ”

“ไม่บอก”

“ใจร้ายอ่า~”

คุณหิมะ อย่าเสียใจไปนะ  ฮยอกแจเขาแค่ล้อเล่น 

ตกลงมาอีกเยอะก็ได้นะครับ...ฮยอกแจเขาชอบ ^^

End

ในที่สุดก็ลงจนครบทั้งหมดจนได้

บางทีอยากทำคู่อื่นด้วยอ่ะ แต่มันหมดเทศกาลแล้ว ว้า~

ชื่อฟิคมันฟ้องอยู่ ^^

มีความสุขกับคริสต์มาสและทุกๆ วันนะคะ

ของขวัญวันคริสต์มาสค่ะ ^^

ย้อนหลังไปนิด...555+

รู้สึกว่ารูปจะไม่เคลื่อนไหว อารายว้า งั้นกดนี่  จิ้มๆ

วันนี้วันเกิดน้องก้อย สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ  ส่วนฟิคคยูมินนี่จะดองไปอีกพักนึง ฮ่า....

อยากเจอซานต้า  แต่คงไม่มีวันได้เจอ

แต่ซานต้ารูปหล่อน่ารักแบบฮยอกแจ คงมีวันได้เจอแน่ๆ จริงมะ

รูปสวยๆ ทั้งหมดดูดมาจากกูเกิ้ลค่ะ แล้วรู้สึกว่ารูปบ้านน่ะจะเป็นโบสถ์สักที่ สวยมากๆ อยากไปจังเลย

ช่วงนี้เริ่มหนาวแล้ว  ดีจัง อยากให้หิมะตกอ่าส์!! 

edit @ 27 Dec 2007 20:36:15 by R~Y~O !Wanted U!