ผมรักคุณ....แน่ใจครับ

[คัง...ทึก] [วอน..ฮยอก]

“2”

ฮยอกแจเลื่อนเก้าอี้ตรงข้ามซีวอนออก ตั้งสติด้วยการมองต่ำ พอเงยหน้าขึ้นก็ไม่รู้จะวางสายตาไว้ตรงไหนอีก นอกจากซีวอนจะมีบรรยากาศที่เข้าถึงยากแล้ว ยังเก่งเรื่องทำให้คนอื่นประหม่าได้ด้วยเหรอเนี่ย สายตาคมตั้งคำถามใส่เขาทันที อะไร เขาเป็นฝ่ายถูกนัดนะ จะมามองเหมือนเขาเป็นฝ่ายผิดไม่ได้ คิดได้แบบนั้นก็วางมาดกอดอก ตีหน้าเฉย ปรายตามองไปทางซีวอนอย่างมีเลสนนัย

“คุณนัดผมมารึเปล่า..” ฮยอกแจถามขึ้น ซีวอนถึงกับขมวดคิ้ว มองไปที่อีทึก เขานัดอีทึกไว้ต่างหาก แต่ฝ่ายนั้นยังนั่งอยู่ที่เคาท์เตอร์ ไม่ใช่คนตรงหน้า ที่เพิ่งจะเคยเจอกันครั้งแรก

“ผมมีนัดก็จริง แต่ไม่ได้นัดคุณไว้แน่ครับ” ซีวอนตอบกลับด้วยเสียงนุ่มๆ แต่น่าหมั่นไส้ในความรู้สึกของฮยอกแจ ไม่ได้นัด...แล้วฉันจะมานั่งเจ๋ออยู่นี่ได้ไงฟร่ะ!

“เมื่อกลางวัน เด็กเสริฟมาบอกฉัน ว่ามีคนนัดให้ผมมาที่นี่ เวลานี้ แต่พอมาถึง คุณกลับบอกว่าไม่ได้นัดผม ผมอาจจะเข้าใจผิดจริงๆ ก็ได้ งั้นในเมื่อไม่มีธุระแล้วผมก็ต้องขอตัว..” ฮยอกแจลุกขึ้นยืน ค้อมหัวลงอย่างสุภาพ แต่ก็หันกลับมาที่ซีวอนเพราะยังมีเรื่องที่ค้างคา

“ถ้าจะจีบใครสักคน..ผมขอแนะนำว่า อย่าใช้วิธีเชยๆ อย่างนี้อีก ไม่งั้นผลลัพธ์ก็อาจไม่ได้เป็นอย่างที่คุณหวัง แบบ...นัดผิดคน อย่างที่คุณทำ” ฮยอกแจคลี่ยิ้มบางๆ เขาทำหน้าคมขมวดคิ้วยุ่งได้ ซีวอนก็คนละนะ ก็ต้องรู้สึกอะไรกับคำพูดเขาบ้างล่ะ

“และเพื่อนผม อีทึกน่ะ มีแฟนแล้ว คุณอย่ามายุ่งดีกว่า” ฮยอกแจก้มหัวโค้งให้ซีวอนอีกรอบ แล้วก็รีบชิ่งกลับไปหาอีทึกกับคังอินทันใด

ซีวอนก็ยังนั่งนิ่ง มองตามหลังร่างบางที่เพิ่งแสดงท่าทางประชดประชันใส่เขาไปนั่งที่เคาท์เตอร์

“ซีวอนจีบฮยอกเหรอ” อีทึกเริ่มคำถาม ฮยอกแจส่ายหน้า ปากรีบค้านทันทีทันใด

“ใช่ที่ไหน ซีวอนน่ะจะจีบ.....”

ฮยอกแจพูดไม่ทันจบก็ถูกมืออวบใหญ่เข้ามาปิดปากทันทีทันใด

“อื้อ...ไอ้...อื้อ” ฮยอกแจพูดเสียงอู้อี้เพราะมีมือคังอินปิดปากอยู่ คังอินทำตาดุ ปรามฮยอกแจไม่ให้พูดให้อีทึกรู้ว่าซีวอนสนใจเจ้าตัวอยู่

“แหม ทำเป็นเขินนะฮยอกแจ” คังอินเอามือออก แล้วก็พูดเองให้อีทึกเข้าใจเสร็จสรรพว่าซีวอนมาจีบเขาจริงๆ มันน่าไหมเนี่ย  ฮยอกแจส่ายหัวกลุ้มใจ หันกลับไปมองทางซีวอนเป็นอันนิ่ง ก็เจ้าตัวที่นั่งอยู่ตรงนู้น กำลังลุกออกมาจากที่นั่ง เดินตรงมาทางเขา

ฮยอกแจหันคอหนีเมื่อซีวอนนั่งลงด้านข้าง ทำเป็นไม่สนใจ....ก็ ไม่มีเรื่องอะไรจะต้องคุยกันอีกแล้ว ไม่ต้องมายุ่งกับเขาเลยนะ

คังอินเดินไปค้อมตัวบริการอย่างสุภาพ มองศัตรูหัวใจอย่างเป็นมิตร แต่ซีวอนก็ยกมือขึ้นโบกเป็นเชิงปฏิเสธ บรรยากาศอึมครึมก่อตัวขึ้นโดยอัติโนมัติ  คงจะมีเพียงอีทึกน่ะแหละที่ยังคงไม่รู้สึก และคงยิ้มให้ทุกคนได้อย่างเป็นมิตร

ซีวอนมอง คังอิน แล้วก็อีทึก หนุ่มหน้าหวานสวยที่เขาสนใจอยู่ ส่งยิ้มไปให้อีทึกก็ส่งยิ้มตอบ คังอินล่ะอยากจะเอาคนรักกลับไปซ่อนให้พ้นหูพ้นตาเสียจริง

คนสุดท้ายที่ซีวอนหันมา...ชายหนุ่มร่างบาง ที่ยังคงนั่งหันหลังเมินใส่เขา ทำเป็นไม่สนใจ นึกถึงตอนที่ร่างบางนี้พูดใส่ จะบอกว่าเป็นคนปากร้ายอยู่เหมือนกัน

แล้วก็ดูจะตั้งแง่ใส่เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ เขาเคยไปทำให้เกลียดหรือไง หรือว่าแค่เพราะเขาจะไปจีบแฟนของเพื่อน เลยต้องเป็นเดือดเป็นร้อนแทนกันขนาดนี้

“ซีวอน~” เสียงคนเรียกแทบจะเคลือบไปด้วยน้ำผึ้ง ทั้งซีวอนและคนอื่นๆ ต่างหันไปทางประตูร้าน จ้องคนที่เดินเข้ามากันเป็นสายตาเดียว คังอินรู้ทันทีว่าใคร ผู้ชายร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตเนื้อดี แต่ว่าสิ่งที่ทำให้บุลคลิกนั้นโดดเด่นกลับเป็นใบหน้าที่สวยราวกับผู้หญิง แขกเจ้าประจำของเขายามค่ำคืน...

“ฮีชอล” ซีวอนเรียกชื่อฝ่ายนั้นอย่างสนิทสนม ร่างโปร่งเดินมาหยุดด้านข้างซีวอน แทรกตัวระหว่างฮยอกแจกับซีวอนไว้

เพื่อ?

ฮยอกแจกระเถิบตัวหนีแผ่นหลังฮีชอลที่ตั้งใจมาโดน

“แหม ถ้าจะหาเพื่อนดื่มก็โทรบอกฉันสิ” ฮีชอลวางมือไว้บนแขนซีวอน หลังก็เบียดฮยอกแจอย่างกับจะให้เขาลุกออกจากเก้าอี้ตัวนี้เสียให้ได้เชียว

อะไรวะ!! ฮยอกแจกระแทกแผ่นหลังนั้นให้ออกห่างด้วยแขน ฮีชอลก็เสียหลักเซเข้าไปในอ้อมกอดซีวอน ซึ่งก็อ้าแขนรับไว้ทันที ฮยอกแจนั่งเชิดอยู่ที่เดิม ไม่สนสายตาร้ายของฮีชอลที่จ้องอย่างเอาเรื่อง 

“ขอโทษน่ะ พูดเป็นไหม” ฮีชอลหันกลับมาตอกใส่ฮยอกแจ เสียงหวานพูดเนิบๆ แต่สายตากร้าวใส่จนอีทึกผวาแทนเพื่อนเลยทีเดียว

“ที่นั่งก็มีตั้งเยอะแยะ..ช่วยไม่ได้ อยากมาเบียดเบียนคนอื่น” ฮยอกแจโต้กลับ คิดว่าถ้าขืนเฉยอย่างเดียว มีหวังถูกเขม่นให้จมแน่...

“พอเถอะฮีชอล...ผมไปหาร้านสำหรับคุณให้ก็แล้วกัน” ซีวอนแตะไหล่บางให้เดินตามออกมา ก่อนที่จะมีเรื่อง ฮีชอลก็เดินตามออกมา ไม่ลืมเขม่นใส่ฮยอกแจอีกชุดใหญ่

ก็เห็นภาพบาดตาบาดใจอยู่ตั้งนาน ใครจะไปทนไหว

ซีวอนก็จ้องหมอนั่นไม่วางตาเลยนะ...ถ้าเขาจับซีวอนไม่ได้ คนอื่นก็อย่ามาหวัง

พอทั้งสองคนออกจากร้านไปแล้ว เสียงถอดถอนลมหายใจของอีทึกก็ดังขึ้น

“นึกว่าจะมีเรื่องกันซะแล้ว” อีทึกจับแขนฮยอกแจ

“เป็นอะไรรึเปล่าเนี่ยฮึ”

“ฉันไม่เป็นไร...แต่มันเจ็บใจเป็นบ้า คนอะไร มาถึงก็พาลใส่ฉันเลย”

“เขาคงนึกว่าเราจะไปยุ่งกับแฟนเขาล่ะมั้ง” คังอินพูดขึ้น เคยเห็นสองคนนี้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ เรื่องแบบนี้ไม่รอดสายตาเขาไปได้หรอก

“ใครจะไปเอาฟะ” แค่คิดก็ขยาด สายตาท่าทาง บุคลิก..ทุกอย่างที่ซีวอนมี คุณสมบัติที่เพียบพร้อมและดีเกินไปแบบนี้  พิษสงของความเลิศเลอก็ยิ่งรุนแรงนักล่ะ ดูท่าจะเจ้าชู้ไม่ใช่เล่น อะไร...เจอเขาไม่ทันไรก็ทำเป็นมานั่งส่งตาหวานให้ 

“เขาเป็นแฟนกันเหรอ แล้วที่มาจีบฮยอกแจล่ะ” อีทึกทำหน้าตาเป็นกังวลใจ ซีวอนจะจีบฮยอกแจ ทั้งๆ ที่มีแฟนอยู่แล้วนี่นะ

“ฉันก็เซย์โนไงล่ะ”

แล้วก็อย่าให้ไอ้คุณชายเปลี่ยนเป้าหมายจากนายมาเป็นฉันเลยนะ แค่นึกว่าจะต้องเจอกับแฟนคุณชายอีกรอบ ก็สุดแสนจะขยาด ครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด

ที่สำคัญ

ผู้ชายเจ้าชู้ เขาล่ะเกลียด!!

"โอ๊ย เหนื่อยๆ ไม่ไหวแล้วโว้ยไอ้ไก่" คังอินโวยวายลงมาจากเครื่องออกกำลังกายที่ใช้สำหรับวิ่ง

"แล้วเมื่อไหร่จะผอมล่ะ ใครบอกว่าจะลดฮึ?"

"พักก่อนๆ ตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะ กะให้ฉันขาดใจตายเลยรึไง"

"แค่ครึ่งชั่วโมงทำบ่น อย่างเงี้ยไม่มีทางผอมแน่ๆ"

"เออๆ วิ่งก็วิ่ง" คังอินถอนหายใจ เดินขึ้นลู่วิ่งอีกรอบ คิดถูกรึผิดวะเนี่ยที่ให้ไอ้ไก่มันมาเป็นเพื่อน หันไปมองฮยอกแจที่สนุกสนานกับการวิ่งซะเอง หุ่นก็ขี้ก้างอยู่แล้วจะวิ่งไปทำไมนัก เดี๋ยวก็กลายเป็นไม้เสียบผีซะหรอก

คังอินเดินอืดอยู่บนเครื่องวิ่งอยู่นานสองนาน จู่ก็วิ่งเร็วขึ้นมากระทันหัน ฮยอกแจมองคังอินอย่างแปลกใจ

“เป็นอะไรขึ้นมาล่ะ”

“เปล่า..” คังอินตอบเสียงหอบ แต่ก็ยังคงวิ่งไม่หยุด ถ้าสังเกตดีๆ ก็จะเห็นว่าวิ่งไปเก็กไป ไอ้ท่าเหนื่อยหอบแบบตอนแรกแทบจะไม่มีให้เห็น

ในที่สุดข้อสงสัยทั้งหมดก็ถูกเฉลย ฮยอกแจเห็นแล้ว ใครที่กำลังอยู่หน้าฟิตเนต คุณชายซีวอนกับผู้ชายอีกหลายคนในชุดสูท  ร่างสูงในชุดสูทสีน้ำเงินเด่นสง่า คงกำลังตอนรับแขกของโรงแรมล่ะมั้ง คังอินก็ตาไวจริงๆ เห็นซีวอนเดินมาก็วาดมาดเลย

“คังอิน ไม่อยากแพ้ซีวอนล่ะสิ” ฮยอกแจพูดขึ้นอย่างรู้ทัน เอาเป็นว่าถ้าเขามีแฟนน่ารักแบบอีกทึกล่ะก็ คงไม่ยอมปล่อยให้ใครมายุ่งง่ายๆ แน่

คังอินยกยิ้มที่มุมปากเพื่อความเท่

โธ่!! ความจริงเหนื่อย เมื่อยไปหมดแล้ว! แต่ก็ต้องสู้  งานนี้เพื่อทึกแล้วไงก็ต้องยอมล่ะ

ซีวอนลดแฟ้มในมือลง ตั้งใจจะเดินกลับไปที่ห้อง ทว่าคนที่อยู่สุดปลายทางเดินทำให้ฝีเท้าที่ก้าวเร็วๆ ค่อยๆ ผ่อนลง

ฮยอกแจเดินไปที่ตู้กดน้ำหยิบเหรียญออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง  เดินฮัมเพลงอย่างสบายอกสบายใจ ระหว่ารองคังอินโทรศัพท์หาอีทึกก็แว่บมาหาน้ำเย็นๆ สักกระป๋องหนึ่งตามสะดวก

ตั้งใจว่าตอนบ่ายจะไปเดินเที่ยวกัน แน่นอนว่าอย่างคังอิน ถ้าไม่มีภรรยาสุดที่รักอีทึกไปด้วยน่ะ ไม่สนุกแน่ๆ เจ้าตัวยืนยันอย่างนั้น  รักกันจริงอย่างนี้สิ น่าปลื้มแทนอีทึก มีคนคอยเอาใจใส่ขนาดนี้ คงมีความสุขมากเลย

ฮยอกแจก้มลงหยิบกระป๋องน้ำอัดลมจากตู้ เปิดฝากกระป๋องแล้วยกขึ้นดื่ม เดินกลับไปหาคังอินที่ห้องฟิตเนตแต่ทว่า! คนที่กำลังจะเดินสวนไปเนี่ยสิ จะทำเป็นมองไม่เห็นก็ไม่ได้ เพราะสายตาคมที่บังเอิญสบกันนั้นเขาเพิ่งเสหลบไปมองอย่างอื่น

เขาก็แค่ไม่อยากจะไปเกี่ยวข้องใดๆ กับคนนี้เท่านั้น

ซีวอนมั่นใจแล้วหล่ะว่าถูกร่างบางเกลียดไปเต็มๆ นอกจากจะทำเมินเก่งแล้ว ยังทำสีหน้ารังเกียจได้เก่งอีกเชียว

ซีวอนจึงจงใจยืนขวางทางฮยอกแจไม่ให้ผ่านไป

ฮยอกแจเจอซีวอนที่ทำหน้าตายขวางทางไว้ร่างบางก็เดินหลบ แต่ก็ถูกดักไว้ ซีวอนขยับตาม แค่นั้นไม่พอ ยังมาดึงข้อมือเขาตรึงไว้อีกต่างหาก

“ผมคิดว่าเราอาจะต้องหาที่คุยกันสักหน่อย”

ฮยอกแจส่ายหน้าโดยแทบไม่ต้องคิด

“ทำไมล่ะ หรือว่าคุณโกรธผมเรื่องเมื่อวาน ที่ผมนัดคุณมาเก้อ เอ่อ ผมก็ต้องขอโทษด้วย” เสียงทุ้มนุ่มดังก้องอยู่ตรงหน้าในระยะประชิด ฮยอกแจเม้มปากติดกัน มองข้อมือที่ยังถูกจับไว้เป็นเชิงบอกให้รู้ว่าไม่ชอบ

ซีวอนเองก็เผลอไป คลายมือออกอย่างรวดเร็ว โค้มหัวให้เป็นเชิงขอโทษ ฮยอกแจเจอแบบนี้ก็ทำอะไรไม่ถูกไปเหมือนกัน

ซีวอนที่เขาคิด ไม่ได้เป็นคนแบบนี้นี่...ไม่ได้ยอมคนขนาดนี้

ไหนจะคำพูดทุกคำ ที่แสดงให้รู้อย่างชัดเจนว่ารู้สึกผิด

“เปล่า ผมไม่ได้โกรธเรื่องนั้นหรอก ก็แค่...ไม่อยากให้คุณมายุ่งกับเพื่อนผม” ฮยอกแจบอกไปตามที่คิด คำพูดเดียวกับเมื่อวาน แต่คนละเวอร์ชั่น ในเมื่อซีวอนมาแบบสุถาพขนาดนี้ เขาจะยังทำตัวไร้มายาทอยู่อีกได้เหรอ

“ผม...ไม่รุ้จริงๆ นี่ครับว่าเขาจะมีแฟนแล้ว” ซีวอนก้มหน้าตาคมหม่นลง อาการผิดหวังที่แสดงให้เห็น ฮยอกแจจับความรู้สึกเศร้านั้นได้ก็พูดอะไรไม่ออกอีก

ฮยอกแจเดินตามซีวอนมานั่งที่ม้านั่งใกล้ๆ ได้ ก็คงดีกว่ายืนคุยอย่างเดียว

“ชื่อฮยอกแจเหรอครับ”

“ใช่แล้วล่ะ”

“ผมซีวอนครับ” ซีวอนยิ้มกว้าง เป็นฮยอกแจที่ไม่กล้ามองรอยยิ้มของอีกฝ่ายได้เต็มๆ ตา

“ฉันรู้แล้วล่ะน่า” ฮยอกแจยิ้มกับท่าทางของซีวอน บทจะยิ้ม ก็ยิ้มไม่หยุดเลยนะ เขาเพิ่งจะเคยเห็นซีวอนยิ้มก็ตอนนี้เอง  ถ้าเป็นปกติ แต่ก่อน ได้แต่มองอยู่ห่างๆ เห็นแค่ไกลๆ เท่านั้นหละ

“R~R~”

เสียงริงโทนของฮยอกแจดังขึ้น มือเรียวหยิบขึ้นมาดูเบอร์ที่โชว์ รูปคังอินที่โชว์หราอยู่เต็มหน้าจอ ทำให้นึกขึ้นได้ว่าคังอินรออยู่

“เอ่อ ผมไปแล้วนะ..” ฮยอกแจโค้มตัวให้ซีวอน ซึ่งก็พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม

“แล้วเจอกันครับ”

“ครับ...แล้วเจอกัน” ฮยอกแจยิ้มตอบ แว่บนึงที่เผลอมองตาซีวอน ความรู้สึกบางอย่างมันวูบขึ้นมาแล้วหายไปโดยไม่ทันจะยอมให้จับอารมณ์นั้นได้ ฮยอกแจหันหลังเดินกลับไปหาคังอินที่กำลังโทรเข้ามาหาเขา ฮยอกแจไม่ได้กดรับ แต่ไม่ได้ตัดสายทิ้งไป

พอห่างออกมาจากซีวอน เหมือนถูกปลดปล่อยออกมาอีกด้านหนึ่ง

เขาไม่ใช่คนที่พูด แล้วก็ยิ้ม ไม่ใช่คนเรียบร้อย ออกจะโผงผาง และวุ่นวาย แต่พออยู่กับซีวอน กับอยู่นิ่งๆ ได้นานๆ โดยไม่ได้โวบวายใส่ฝ่ายนั้นได้

อาการ แบบนี้น่ะ คือการ ‘เกร็ง’ มากไปใช่ไหมล่ะ

ซีวอนลุกขึ้นจากม้านั่ง หยิบกระป๋องน้ำอัดลมที่ถูกวางลืมไว้ด้านข้างขึ้นมา น้ำนั้นแทบจะยังไม่พร่องด้วยซ้ำ  ฮยอกแจลืมไว้นั่นเอง

ซีวอนคลี่ยิ้ม...ฮยอกแจ.....

ไว้ใจคนง่ายไปรึเปล่า?

To b con

ไก่น้อยของเราลังจะ?

อันนี้ก็ไม่รู้อ่ะ ต้องรอดูต่อไปว่าจะป่วงแค่ไหนน่ะ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์นะคะ

เมนท์ซ้ำก็ได้นะ 555+

ตอนนี้กำลังบ้าฟิคมากมาย กับคู่สุดรัก ลองจัดอันดับความคลั่งตอนนี้ก็ได้ชาร์ตแบบนี้แหละ

1.WonHyuk  :::: มากจากการชักจูงของน้องสาวตัวแสบ เอาฟิคคู่นี้มาให้คลั่ง จนกลายเป็นสาวกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แล้วดูซีวอนสิ แต่ละคลิปแต่ละไฟล์ที่ดู อีรุงตุงนังกะไก่ให้กรี๊ดอยู่ตลอด จะบ้าตาย!

2.WonHun  :::: อ๊ากกก คู่นี้ค่อนข้างจะมีในชีวิตจริงเยอะ 55 แบบ เห็นทีไรวอน อีกและนะ ใกล้ป๋าอีกแล้ว จับป๋าอีกแล้ว ค่อนข้างจะชอบมากเป็นพิเศษ

3.Kangtuek  :::: คู่รักอมตะนิรัลกาล ป๋ะและมะหม่าของวง รักคู่นี้อ่า น่ารักและวิเศษที่สุด

4.Bummin  ::::  เป็นเพราะน้องแป้งแท้ๆ โทษน้องแหละ ทำให้พี่ติดคู่นี้ได้ไง เมื่อไหร่จะต่อฟิคล่ะเนี่ย

5.KyuMin  ::::   น่ารัก หวานแหวว ชนิดน้ำตาลเทียบไม่ติดเลย อะไรจะน่ารักขนาดนี้ คู่นี้น่ารัก ตั้งแต่มินิดราม่าแล้ว จน ณ ปัจจุบัน คยูกี้ถูกเจ๊รวบไปจุ๊บ ถูกใครต่อใครกอดรัดฟัดเหวี่ยง แต่มินนี่สิ กลับกันเลย เที่ยวไปกอดเค้าทั่ว สังเกต มินนี่เป็นอาแปะไปแล้วอ่า ไปกอดด๊องกอดบอม กอดไก่ กอดๆๆๆๆๆ มินนี่จ๋า อยากสลับที่กับกี้เหรอจ๊ะ มาเป็นเมะแทเลยดีมะ?

6.WonKyiu  ::::   โทษคนแต่งฟิคและน้องสาวตัวแสบเอามาให้อ่านจนติด คู่นี้แหละ ที่อ่านเป็นคู่แรกอ่ะ และๆๆ กำลังจะถูกลืม  ซะงั้น~!!  ก็นะ ฟิคตอนแรกค้างเติ่งเลยอ่ะ สำหรับคู่นี้

7.KiHae  :::: ไม่มีคำบรรยายใดๆ อีก เหอๆ แต่ตอนนี้เค้าเลิกหวีดกันและ คิดว่า!! บอมไปกิ๊กไก่ ด๊องก็ไปกิ๊กไก่  อ่าส์...อยากเล่นสามp มากเปล่าคะ ทั้งสองคน เดี๋ยวจัดให้ ดีมะ!!

8.HunHee  :::: 5555555555555 น่ารัก น่ารัก น่ารัก ที่สุด แต่!! ป๋าคะ ป๋าสับสนไหมคะ จะเป็นสามีใคร เป็นภรรยาใคร ต่อไปให้เจ๊เป็นสามีดีไหม ป๋าจะได้รับทั้งวอน ทั้งเจ๊ไง  เพราะตอนนี้เจ๊เค้ากำลังรุกไปทั่ววงแล้วนะ 555+  ป๋าเอาแต่รับ เปลี่ยนเป็นเคะสมบูรณ์แบบเลยมะ 555+

และคู่ใหม่สุดเลิฟ!!

BumHyuk!!!

ไว้จะแต่งมั่งอ่ะ กรี๊ดสุดๆ ที่คิบอมลวนลามไก่ ไก่เขินน่ารักไม่ไหวแล้ว

ง้ากกกก จะขาดใจ

edit @ 28 Nov 2007 05:20:20 by R~Y~O