เรื่องนี้เป็นฟิคจูเนียร์ แต่งลงบอร์ด Fixxx ที่เดียว

แล้วก็ใช้ชื่อ jineya ลงด้วย

เพราะบอร์ดนี้สมัครชื่อเก่าไว้นานมาก

โดยส่วนตัวชอบชื่อนี้มาก

.Have You Ever Felt loved.

.1

.JINxKame

.......By jineya

วันที่ฟ้ายังไม่สาง

วันที่เราสองคนยังคงนอนเคียงข้างกัน

วันที่ฉันยังแกล้งทำเป็นกอดนายได้ โดยที่นายไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร

เช้าที่ฉันยังสามารถกล่าวอรุณสวัสดิ์ได้โดยที่ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกนายเมิน

ฉันยังคงเป็นฉันคนเดิม คนที่นายรู้จักมา 18 ปีเต็ม

ฉันยังคงเป็น คาเมนาชิ คาซึยะ เพื่อนที่แสนดีกับนายเสมอ....

และ.....ก็คงจะไม่เปลี่ยนแปลง.................

ความรักของฉัน ก็คงไม่มีวันเปลี่ยน....................

.

เฮ้ๆ คาเมะ ไอ้จินมาหาแน่ะ มันฝากนี่เอาไว้ให้นายด้วย

คาเมะเอื้อมมือไปรับกล่องของขวัญที่ถูกบรรจงห่อมาอย่างดี คาเมะคิด มันจะดีสักแค่ไหนกันนะ ถ้าเกิดว่า.....ของขวัญ มันจะเป็นของเขาจริงๆ มันจะเป็นของที่จินให้เขา ไม่ใช่แค่ของฝาก......ที่ให้ฉันเอาไปให้

ทางุจิ..

อะไรเหรอ คาเมะ?

ของนายจากจิน คาเมะโยนกล่องของขวัญวางลงบนโต๊ะจุนโนะ สังเกต...คอยดูว่าจุนโนะจะทำยังไง

แหวะ ไม่เห็นอยากได้เลย จุนโนะเบ้หน้าหนี ทำท่าขยะแขยงของขวัญตรงหน้า

คาเมะกลับไปนั่งที่ หลับตาลง แล้วจึงหยิบมือถือของตัวเองออกมา พิมพ์ข้อความหาจินเหมือนทุกครั้ง

จุนโนะบอกว่า ไม่อยากได้ของขวัญของนายน่ะจิน

ฉันว่า......นายเลิกหวังเหอะ

จุนโนะเขาไม่ได้ชอบนายหรอก

เขามีคนที่ชอบแล้ว...จุนโนะเคยบอกฉัน

เมื่อกดส่งไปแล้ว หน้าหวานซุกหน้าลงกับโต๊ะ.....กลั้นน้ำตาตัวเองไว้

เพราะเขาเห็น เขารู้...พอละสายตาเขา จุนโนะจะหยิบของขวัญที่ได้จากจินขึ้นมาดู แล้วก็ยิ้มไม่หยุด

สองคนนี้ใจตรงกัน

แค่พออยู่ต่อหน้าจิน จุนโนะจะชอบวางฟอร์มมากไป

ทำเป็นตวาดนาย ทำเป็นด่านาย

คงเพราะหมอนี่เป็นคนขี้อาย

เลยไม่รู้จะทำตัวยังไงตอนเจอหน้านายน่ะจิน

ติ้ดๆ ติ้ดๆ

เมลจากจิน....คาเมะรีบเปิดอ่าน

ฉันก็คิดว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วล่ะคาเมะ

ถ้าจุนโนะมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ฉันก็อยากอวยพรให้เขาสมหวังกับคนที่เขารัก

วันนี้ไปดื่มกันหน่อยคาเมะ ฉลองอกหัก

ปวดใจจังว่ะ........

คาเมะกำโทรศัพท์ในมือแน่น...ในที่สุด จินก็ตัดใจจากจุนโนะ

เย็นนั้น.......จินเมามาก ปากก็เอาแต่เพ้อว่า

..............จุนโนะ....ฉันรักนาย..................

เพราะฉะนั้น...ตอนที่ฉันประคองนายกลับมาถึงบ้าน หน้าฉันถึงเปรอะไปด้วยน้ำตา

ฟัง......ได้แต่ฟัง ฟังว่าจินรักใคร

ฉันอยากเป็นจุนโนะ...แต่ในเมื่อมันไม่มีทางเป็นไปได้.....

ก็แค่อยาก.......ให้นายหันมามองฉันสักครั้ง

ฉันได้ตั๋วหนังมาใหม่ด้วยแหละ เพิ่งลงฉายวันแรกคืนนี้น่ะเฟ้ย อ่ะ ให้นาย ไปด้วยกัน จินที่แอบอยู่ตรงหน้าต่างกระซิบบอก คาเมะพยักหน้ายิ้มๆ รับตั๋วหนังมาจากมือจิน มองจินโบกมือลาป้อยๆ อย่างขำๆ

เปล่า...........จินไม่ได้มาหาเขา

สายตาจินมองเลยไปทางด้านข้าง...หยุดที่จุนโนะ

จินยังไม่เคยลืมจุนโนะเลย

นี่........จุนโนะ

มีอะไรเหรอคาเมะ...

จินเป็นคนที่ฉันรักจุนโนะ

ฉันรักจิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ฉันรักจิน....ฉันแอบชอบเขามานานมากแล้ว

จุนโนะมีทีท่าตกใจ

แล้ว...บอกฉันทำไม

ฉันไม่ยอมยกจินให้นายหรอกนะ คาเมะมองจ้องหน้าจุนโนะที่ทำสีหน้าหม่นลง

เข้าใจแล้วล่ะสิ......

เพราะฉันไง นายถึงไม่ได้คบกับจิน

ตอนเย็น.....หน้าโรงหนังที่นัดไว้กับจิน

คาเมะรีบเดินเข้าไปหาร่างสูงที่ยืนพิงกำแพง ใบหน้าคมทอดมองไปที่พื้น สายตานั้นหยุดนิ่งที่แอ่งน้ำบนพื้นเนิ่นนาน..........

ฝน....กำลังตกลงมา

จิน.... คาเมะเรียกเสียงแผ่ว จินหันมายิ้มให้คาเมะ

เฮ้ นายตากฝนมาเหรอ จินเอื้อมมือมาจับปอยผมที่เปียกน้ำ ฝนพรมไปทั่วทั้งตัว ไหล่ชื้นไปหมด

เอ้า ร่างสูงถอดเสื้อเชิ้ตตัวหนาออกคลุมให้คาเมะ

ฉันว่าวันนี้มันหนาวๆ ก็เลยใส่ตัวนี้มา ไม่นึกว่ามันจะใช้ประโยชน์ได้เร็วขนาดนี้

ขอบใจนะ คาเมะกระชับเสื้ออุ่นๆ นั้นให้แน่นขึ้นอีก....เสื้อ...ของจินเชียวนะ

ไปเดินห้างฆ่าเวลาละกันอีกตั้งชั่วโมงกว่าหนังจะเริ่ม เนอะคาเมะ

ตามใจๆ จินเดินนำหน้าไปก่อน...เขาขอเดินตามหลังอยู่ห่างๆ แอบมองแผ่นหลังที่เขาชอบ....วันนี้...เวลานี้....สำหรับเขา มันพิเศษกว่าทุกๆ ที

คาเมะยิ้มให้ตัวเอง...เข้มแข็งไว้.....จินกำลังมองอยู่

ชอบรึเปล่าคาเมะ? จินหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากชั้นวางของในห้าง เอาให้คาเมะดู

ฉันว่า...ลายนี้เหมาะกับจินมากกว่านะ คาเมะหยิบอีกเล่มขึ้นมา แล้ววางทับลงบนเล่มที่จินถืออยู่

โหยย ความจริงฉันเล็งอันนั้นไว้แหละ รู้ได้ไงเนี่ย..เก่งจังคาเมะ.

บ้าเรอะไง คิดว่าฉันคบกับนายมากี่ปีแล้วฮะ คาเมะทำเสียงดุๆ

งั้นเอาอันนี้แล้วกัน ส่วนอีกเล่มนี่...ฉันซื้อให้ จินหยิบสมุดที่ชอบขึ้นมาสองเล่ม ลวดลายเหมือนกัน ของ...ที่เป็นคู่กัน

อย่าทำแบบนี้บ่อยนักเลย...จิน

ขืนจินยังจะทำแบบนี้.....ฉัน ยิ่งจับตัวนายไว้แน่นเท่านั้น

อ๊ะ ร่มนี้ก็เข้าท่า ลายแบบที่นายชอบเลยคาเมะ จินหยิบมันออกมากางดู ทำท่าพออกพอใจ

ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่มีตังค์จ่ายหรอกนะ คาเมะแลบลิ้น ส่ายหน้าเมินๆ ...แกล้งทำไปงั้นแหละ เอาตะหาก จินอุตส่าห์เลือกให้...แล้วฉันก็ชอบลายนี้ด้วย...หมูน้อย

ใครบอกว่าจะให้นายจ่ายเล่า เอ้า ซื้อให้เลย

จิน...นายเองก็รู้จักฉัน.........รู้ว่าฉันชอบอะไร

แล้วทำไม...ทำไมล่ะ...ทำไมถึงไม่รู้ใจฉันล่ะจิน

...............ฉันรักนายจิน คาเมะพูด....ขณะที่จินกำลังกางร่ม เพื่อไปที่โรงหนังฝั่งตรงข้าม

จินทำสีหน้าผิดจากที่คาดไว้....ตกใจ.....แต่ก็นิ่งเฉย

แต่ฉันรักจุนโนะ...นายก็รู้

เขากับจินเดินไปถึงฝั่งโรงหนัง....ได้ยินเสียงฝนโปรยปรายอยู่รอบตัว

ความเงียบ.....อึดอัด......แทบหายใจไม่ออก

ฉันรู้...จิน ฉันรู้

รู้มาตลอดเวลา

คำว่ารักที่นายให้จุนโนะ.....บาดลึกเข้าไปในอกของฉันมาเนิ่นนาน

ร่มหุบลง......

คาเมะดึงร่มคันนั้นออกมาจากมือจิน

ไปซะ....... มือเล็กดันร่างสูงไปยังทางเข้า หยดน้ำเล็กๆ ไหลพาดผ่านร่องแก้มไป

จินฝืนตัวไว้....คาเมะ....ร้องไห้

จุนโนะรอนายอยู่ในนั้น....

พูดอะไรคาเมะ จินหันมาหาคาเมะ แต่ร่างบางยังดึงดันผลักไสให้เขาเดินเข้าไปยังทางเข้า

ร่มหลุดมือแล้ว..........

จุนโนะเขาก็ชอบนาย!! ได้ยินไหม!! จุนโนะเขาก็ชอบนาย!!

ฉันโกหก...โกหกนายมาตลอด ปิดบังนายมาตลอด เพราะ..........

ร่างเล็กสะอื้นในลำคอ...เสียงแหบไปหมด...

เพราะฉันไม่อยากเสียนายไป ฉันไม่อยากยกจุนโนะให้นาย

ฉันมันเห็นแก่ตัว...เข้าใจรึยังล่ะ!!

น้ำตาไหลอาบแก้ม เมื่อเห็นสายตาทิ่มแทงของจิน ตกใจใช่ไหม.....เพื่อนรักของนายทำแบบนี้น่ะ

....ขอโทษ...ฉัน.........คืนจุนโนะให้นายแล้วจิน คาเมะหันหลังหนี ปล่อยให้จินไปปรับความเข้าใจกับจุนโนะ เดินหนีออกไปให้ห่างๆ วิ่งหายเข้าไปในฝูงคน

คาเมะ!! จินหน้าเครียด....ตะโกนเรียกคาเมะ คาเมะไม่หันกลับมาเลย

อยากตามไป แต่ว่า......จุนโนะ รอเขาอยู่ใช่ไหม

ร่างสูงก้มตัวลงเก็บร่มที่คาเมะทำตกลงพื้น

จุนโนะรักเขา.................

ความจริงที่ไม่อยากจะเชื่อ

จินเดินตรงเข้าไปยังทางเข้า

ขอบใจมากคาเมะ

ที่ยอมบอกฉัน........เรื่องจุนโนะ

จินเข้าไปแล้ว..

ร่างบางที่หลบอยู่ตรงต้นเสาขยับตัวออกมา

คาเมะกอดจับเสื้อของจิน ปล่อยโฮอย่างไม่ทนอีกต่อไป.....

เขาทำถูกแล้ว...............

เราทำถูกแล้ว...............

To b Con

edit @ 29 Oct 2007 08:22:20 by R~Y~O